थोडक्यात
वाक्यातील प्रत्येक शब्द काहीतरी काम करतो — कोणी नाव सांगतो, कोणी क्रिया, कोणी जोडण्याचे काम. कामानुसार मराठीत शब्दांच्या आठ जाती आहेत. त्यांचे दोन गट आहेत: विकारी (लिंग, वचन, विभक्तीनुसार रूप बदलते) आणि अविकारी म्हणजे अव्यये (रूप बदलत नाही).
| विकारी शब्द (४) | अविकारी शब्द / अव्यये (४) |
|---|---|
| नाम | क्रियाविशेषण अव्यय |
| सर्वनाम | शब्दयोगी अव्यय |
| विशेषण | उभयान्वयी अव्यय |
| क्रियापद | केवलप्रयोगी अव्यय |
१. नाम
प्रत्यक्षात असलेल्या किंवा कल्पनेतील वस्तू, व्यक्ती, स्थळ, गुण यांच्या नावाला नाम म्हणतात.
- सामान्य नाम: एका जातीतील सर्वांना लागू — मुलगा, नदी, शहर, झाड.
- विशेष नाम: एकाच व्यक्ती/वस्तूचे नाव — गोदावरी, नागपूर, सचिन, सह्याद्री.
- भाववाचक नाम: गुण, भावना, अवस्था — सौंदर्य, प्रामाणिकपणा, आनंद, गरिबी, शौर्य.
२. सर्वनाम
नामाऐवजी वापरला जाणारा शब्द म्हणजे सर्वनाम. मराठीत मूळ सर्वनामे नऊ: मी, तू, आपण, स्वतः, हा, तो, जो, कोण, काय.
- पुरुषवाचक: मी, आम्ही (प्रथम पुरुष); तू, तुम्ही (द्वितीय पुरुष); तो, ती, ते (तृतीय पुरुष).
- दर्शक: हा, ही, हे, तो, ती, ते — जवळची/दूरची वस्तू दाखवतात.
- संबंधी: जो, जी, जे — "जो मेहनत करतो, तो यशस्वी होतो."
- प्रश्नार्थक: कोण, काय — "दारात कोण आहे?"
- सामान्य (अनिश्चित): कोणी, काही — "कोणी तरी आले आहे."
- आत्मवाचक: स्वतः, आपण — "मी स्वतः हे काम केले."
३. विशेषण
नामाबद्दल अधिक माहिती सांगणारा शब्द म्हणजे विशेषण; ज्या नामाबद्दल सांगते ते विशेष्य.
- गुणविशेषण: हुशार मुलगी, लाल फूल, उंच झाड.
- संख्याविशेषण: पाच पुस्तके (गणनावाचक), पहिला क्रमांक (क्रमवाचक), दुप्पट पैसे (आवृत्तिवाचक), थोडे पाणी / काही लोक (अनिश्चित).
- सार्वनामिक विशेषण: सर्वनाम नामापूर्वी आले तर — हा मुलगा, ती शाळा, कोणते पुस्तक?
४. क्रियापद
वाक्यातील क्रिया दाखवून वाक्याचा अर्थ पूर्ण करणारा शब्द म्हणजे क्रियापद. क्रियापदाचे मूळ रूप म्हणजे धातू (खा, जा, लिही).
- सकर्मक क्रियापद: कर्माची गरज असते — "आई भाजी चिरते." (काय चिरते? भाजी)
- अकर्मक क्रियापद: कर्माची गरज नसते — "बाळ हसते." "पक्षी उडतो."
५. क्रियाविशेषण अव्यय
क्रियापदाबद्दल अधिक माहिती (कधी, कुठे, कसे, किती) सांगणारा अविकारी शब्द.
- कालवाचक: आज, उद्या, नेहमी, लगेच — "तो आज येईल."
- स्थलवाचक: इथे, तिथे, वर, खाली — "मांजर खाली बसली."
- रीतिवाचक: हळू, जलद, नीट — "कासव हळू चालते."
- परिमाणवाचक: खूप, थोडे, फार — "तो खूप बोलतो."
६. शब्दयोगी अव्यय
नाम किंवा सर्वनामाला जोडून येणारे आणि वाक्यातील दुसऱ्या शब्दाशी संबंध दाखवणारे अव्यय: वर, खाली, पुढे, मागे, साठी, कडे, जवळ, पर्यंत.
- "पुस्तक टेबलावर आहे." "शाळेपुढे बाग आहे." "मी तुझ्यासाठी आलो."
७. उभयान्वयी अव्यय
दोन शब्द किंवा दोन वाक्ये जोडणारे अव्यय: आणि, व, किंवा, पण, परंतु, म्हणून, कारण, की, जर…तर.
- "मी अभ्यास केला, म्हणून पास झालो."
- "चहा घेणार की कॉफी?"
- प्रकार: प्रधानत्वसूचक (आणि, किंवा, पण, म्हणून) आणि गौणत्वसूचक (कारण, की, जर…तर, म्हणजे).
८. केवलप्रयोगी अव्यय
मनातील भावना (आनंद, दुःख, आश्चर्य, राग) अचानक व्यक्त करणारे शब्द.
- आनंद: वा! अहाहा! — "वा! किती सुंदर चित्र!"
- दुःख: अरेरे! अयाई! — "अरेरे! त्याचा पेपर बुडाला."
- आश्चर्य: अबब! बापरे! — "अबब! केवढा मोठा साप!"
- शाबासकी: शाब्बास! — "शाब्बास! पहिला क्रमांक मिळवलास."
सराव प्रश्न
Q1. 'प्रामाणिकपणा' हे कोणते नाम आहे?
भाववाचक नाम.
Q2. "ती मुलगी हुशार आहे." — 'ती' कोणत्या जातीचा शब्द?
'ती' नामापूर्वी आले आहे, म्हणून सार्वनामिक विशेषण.
Q3. मराठीत मूळ सर्वनामे किती?
नऊ — मी, तू, आपण, स्वतः, हा, तो, जो, कोण, काय.
Q4. "बाळ झोपले." — क्रियापद सकर्मक की अकर्मक?
अकर्मक (कर्म नाही).
Q5. "गाडी हळू चालव." — 'हळू' ची जात ओळखा.
रीतिवाचक क्रियाविशेषण अव्यय.
Q6. "पाऊस आला आणि वीज गेली." — 'आणि' ची जात?
उभयान्वयी अव्यय.
Q7. "अबब! केवढी गर्दी!" — 'अबब' ची जात?
केवलप्रयोगी अव्यय (आश्चर्य).
परीक्षा टीप
शब्दाची जात शब्द पाहून नाही, तर वाक्यातील त्याच्या कामावरून ठरते. एकच शब्द ("तो") एका वाक्यात सर्वनाम आणि दुसऱ्यात सार्वनामिक विशेषण असू शकतो.