MH State Board All Notes Free5th to 12th & BA, BSc, B.Com 🔍

मराठी छंद-वृत्त : एक अभ्यास MLT Minor 103

RTMNU B.A. सत्र 4 · मराठी साहित्य (Marathi Literature) · 4 घटक · प्रत्येक घटकाच्या नोट्स

विद्यापीठRTMNU – राष्ट्रसंत तुकडोजी महाराज नागपूर विद्यापीठ, नागपूर
अभ्यासक्रमB.A. (Four Year UG Programme, NEP 2020) – मराठी साहित्य (Marathi Literature)
सत्रसत्र IV (Semester 4)
पेपर कोडMLT Minor 103
पेपरचे नावमराठी छंद-वृत्त : एक अभ्यास (Marathi Prosody (Chhand and Vritta): A Study — Minor)
प्रकारMinor T-3
श्रेयांक (Credits)4 श्रेयांक (Credits)
गुण80 (सत्रांत परीक्षा) + 20 (अंतर्गत मूल्यमापन) = 100
अभ्यासग्रंथछंदशास्त्र आणि संगीत — बाबुराव जोशी
Syllabusas per official RTMNU NEP 2020 syllabus 2024-25 (B.A. Marathi Literature, Sem I–VIII scheme)

Minor: हा Minor पेपर आहे (मराठी Major नसलेल्या विद्यार्थ्यांसाठी). Major T-8 चे घटक यात येतात: MLT 108 नोट्स

घटकांतील विषय अधिकृत RTMNU अभ्यासक्रमातून जसेच्या तसे घेतले आहेत. RTMNU official site · सर्व RTMNU मराठी पेपर

घटक (Units)

  1. 1घटक 1: विषयप्रवेशNotes
  2. 2घटक 2: वृत्तविचार व वृत्तप्रकारNotes
  3. 3घटक 3: जातिविचार व जातिप्रकारNotes
  4. 4घटक 4: छंदविचार व छंदप्रकार; स्वरलेखन; नाट्यगीतांच्या जातीNotes

RTMNU B.A. Sem 4 · MLT Minor 103 · घटक 1 · 15 तासिका

घटक 1: विषयप्रवेश

अभ्यासक्रमातील विषय (RTMNU)

  • विषयप्रवेश : प्रयोजन आणि मर्यादा
  • गद्य : पद्य पद
  • छंदत्व आणि छंद शास्त्र
  • लय, मात्रा आणि ताल
  • पद्याच्या मात्रा आणि ताल मात्रा
  • आवर्तन
  • अवसानाची जागा व सम
  • आवर्तनी व अनावर्तनी पद्य प्रकार
  • अचल लय : बदलती व खंडित लय
  • फक्त काही वृत्ते अताल
  • इतर सर्व पद्य प्रकार सताल
  • पद्यातील सुराचे स्थान
  • पद्य आणि सूर यांचे अतूट नाते
  • पद्य संगीत आणि लोकसंगीत
  • पद्याच्या गेयतेचे स्वरूप
  • पद व गीत

१. विषयप्रवेश : छंदशास्त्राचे प्रयोजन आणि मर्यादा

छंदशास्त्र (Prosody) म्हणजे पद्यरचनेतील लय, अक्षरसंख्या, मात्रा, यति यांचे नियम सांगणारे शास्त्र. प्रयोजन : पद्य अचूक वाचणे-गाणे, कवीला रचनेचे भान देणे, पद्याचे सौंदर्य उलगडणे आणि पद्यातील दोष ओळखणे. मर्यादा : छंदशास्त्र कवितेची लय मोजू शकते, पण कवितेचे काव्यत्व निर्माण करू शकत नाही; नियम हे वर्णनात्मक असतात — उत्तम कवी अनेकदा त्यांना नवे वळण देतो.

२. गद्य आणि पद्य; पद

गद्यात शब्द व्याकरणानुसार व अर्थानुसार मांडले जातात; त्यात नियमित लय बंधनकारक नसते. पद्यात शब्द एका ठरावीक लयीत, चरणांमध्ये बांधलेले असतात. गायनासाठी रचलेले पद्य म्हणजे पद — संतांची पदे, नाट्यपदे ही उदाहरणे.

३. छंदत्व आणि छंदशास्त्र

पद्याला पद्यपण देणारा लयगुण म्हणजे छंदत्व. हे छंदत्व कोणत्या नियमांतून निर्माण होते याचा पद्धतशीर अभ्यास म्हणजे छंदशास्त्र. संस्कृतमध्ये पिंगलाचार्यांचे 'छंदःसूत्र' प्रसिद्ध; मराठीत माधव ज्यूलियन यांचे 'छंदोरचना' आणि बाबुराव जोशी यांचे 'छंदशास्त्र आणि संगीत' हे महत्त्वाचे ग्रंथ.

४. लय, मात्रा आणि ताल

  • लय : उच्चारातील नियमित गती व आघातांची पुनरावृत्ती; पद्याचा प्राण.
  • मात्रा : उच्चारकाळाचे एकक — लघु = १, गुरु = २.
  • ताल : संगीतातील कालमापनाची ठरावीक चौकट (उदा. त्रिताल १६ मात्रा).
  • पद्याच्या मात्रा आणि तालमात्रा : पद्यातील अक्षरांच्या मात्रा आणि तालाच्या मात्रा नेहमी जुळतीलच असे नाही; गाताना अक्षरे लांबवून किंवा विराम देऊन त्या जुळवल्या जातात.

५. आवर्तन, अवसानाची जागा व सम

तालाचे एक पूर्ण चक्र म्हणजे आवर्तन. आवर्तनाची पहिली, जोरदार मात्रा म्हणजे सम — गायक-वादक तिथे एकत्र येतात. चरण किंवा शब्दसमूह जिथे पूर्ण होऊन क्षणभर विसावतो ती अवसानाची जागा; ती बहुधा समेशी जुळवली जाते, त्यामुळे पद्य गाताना सुसंगत वाटते.

६. आवर्तनी व अनावर्तनी पद्यप्रकार

प्रकारलक्षणउदाहरण
आवर्तनीएकच लयगट पुनःपुन्हा येतो; तालावर सहज बसतेसर्व जाती, भुजंगप्रयातासारखी वृत्ते
अनावर्तनीलयगट बदलत जातात; ठरावीक तालचक्र नसतेशार्दूलविक्रीडित, मंदाक्रांता इ. अनेक वृत्ते

७. अचल लय; बदलती व खंडित लय

संपूर्ण पद्यात एकसारखी राहणारी लय म्हणजे अचल लय. काही रचनांत चरणागणिक किंवा कडव्यागणिक लय बदलते (बदलती लय); तर काही ठिकाणी लयीचा प्रवाह मुद्दाम तोडला जातो (खंडित लय) — विशेषतः आधुनिक कवितेत भावावस्थेनुसार.

८. 'फक्त काही वृत्ते अताल; इतर सर्व पद्यप्रकार सताल'

अनावर्तनी वृत्तांमध्ये गणक्रम बदलत असल्याने त्यांना एखाद्या तालचक्रात बसवणे कठीण जाते — ती अताल ठरतात; ती बहुधा पाठ्य (वाचनीय) असतात. याउलट जाती, आवर्तनी वृत्ते, ओवी-अभंगासारखे छंद तालात बसतात — ते सताल होत.

९. पद्यातील सुराचे स्थान

पद्य आणि सूर यांचे नाते अतूट आहे. भारतीय परंपरेत काव्य गायले जात असे — वेदपठण, संतांची पदे, कीर्तन, लोकगीते. सुरामुळे पद्याचा भाव अधिक परिणामकारक होतो. पद्यसंगीत (शास्त्रशुद्ध रागदारीवर आधारित गायन) आणि लोकसंगीत (साध्या, सहज चालींचे गायन — ओव्या, लावणी, पोवाडा) हे दोन्ही प्रवाह पद्याच्या गेयतेतून विकसित झाले.

१०. पद्याच्या गेयतेचे स्वरूप; पद व गीत

  • गेयता म्हणजे पद्याची गाण्यायोग्यता — नियमित लय, सुलभ उच्चार, स्वरांना वाव देणारे दीर्घ अक्षर, ध्रुवपद (पुनरावृत्त ओळ).
  • पद : भक्तिपर किंवा नाट्यसंगीतातील, रागदारीशी जवळीक असलेली गेय रचना.
  • गीत : भावगीत, चित्रपटगीत अशी सुगम संगीतातील रचना; भावाभिव्यक्ती प्रधान.

११. सारांश तक्ता

संज्ञाअर्थ
लयउच्चारातील नियमित गती
मात्राउच्चारकाळाचे एकक
तालकालमापनाची सांगीतिक चौकट
आवर्तनतालाचे एक पूर्ण चक्र
समआवर्तनाची पहिली, जोरदार मात्रा
अवसानचरण/शब्दसमूह विसावण्याची जागा
सताल/अतालतालात बसणारे / न बसणारे पद्य
परीक्षेसाठी टीप : 'पद्य आणि सूर यांचे अतूट नाते स्पष्ट करा' या प्रश्नात — भारतीय गेय परंपरा, पद्यसंगीत व लोकसंगीत, गेयतेचे घटक आणि पद-गीत यांतील फरक — हे चार मुद्दे उदाहरणांसह लिहा.

संभाव्य परीक्षा प्रश्न

  1. (दीर्घोत्तरी) छंदशास्त्राचे प्रयोजन व मर्यादा स्पष्ट करून लय, मात्रा, ताल व आवर्तन या संकल्पना सविस्तर लिहा.
  2. (दीर्घोत्तरी) पद्य आणि सूर यांचे अतूट नाते स्पष्ट करून पद्यसंगीत व लोकसंगीत यांचे स्वरूप लिहा.
  3. (लघुत्तरी) आवर्तनी व अनावर्तनी पद्यप्रकार यांतील फरक थोडक्यात लिहा.
  4. (टीप) सम व अवसानाची जागा
  5. (लघुत्तरी) पद व गीत यांतील फरक थोडक्यात स्पष्ट करा.

RTMNU B.A. Sem 4 · MLT Minor 103 · घटक 2 · 15 तासिका

घटक 2: वृत्तविचार व वृत्तप्रकार

अभ्यासक्रमातील विषय (RTMNU)

  • वृत्तविचार : अक्षरविचार
  • गणविचार
  • मात्राविचार
  • गण पाहण्याची रीत
  • चार व पाच अक्षरांचे गण
  • यतिविचार
  • वृत्त ओळखण्याची रीत
  • वृत्तांचे वर्गीकरण
  • समाविष्ट केलेली वृत्ते व त्यांची वर्गवारी
  • वृत्तप्रकार : अनुष्टुभ
  • त्रैअक्षरी गणांची आवर्तनी समवृत्ते
  • चतुरक्षरी व पंचाक्षरी गणांची आवर्तनी समवृत्ते
  • त्रैअक्षरी गणांची अनावर्तनी समवृत्ते
  • अर्धसम व विषमवृत्ते

१. वृत्त म्हणजे काय?

ज्या पद्यरचनेत प्रत्येक चरणातील अक्षरांची संख्या आणि लघु-गुरु अक्षरांचा क्रम निश्चित असतो, तिला वृत्त (अक्षरगणवृत्त) म्हणतात. वृत्त ओळखताना अक्षरांची मोजणी, लघु-गुरु निश्चिती आणि गणविभागणी या तीन क्रिया महत्त्वाच्या असतात. संस्कृत छंदःशास्त्राची (पिंगल) परंपरा मराठीने स्वीकारली; मराठीत माधव ज्यूलियन, ना. ग. जोशी, बाबुराव जोशी इत्यादींनी छंदशास्त्राचे विवेचन केले.

२. अक्षरविचार

पद्यातील उच्चारघटक म्हणजे अक्षर. स्वर किंवा स्वरयुक्त व्यंजन मिळून एक अक्षर होते; जोडाक्षरातील पहिला अर्धा वर्ण स्वतंत्र अक्षर मानला जात नाही. उदा. 'कर्म' = क + र्म (२ अक्षरे).

  • लघु (ऱ्हस्व) अक्षर : अ, इ, उ, ऋ हे ऱ्हस्व स्वर असलेले अक्षर — उच्चारकाळ १ मात्रा.
  • गुरु (दीर्घ) अक्षर : आ, ई, ऊ, ए, ऐ, ओ, औ असलेले अक्षर — २ मात्रा.
  • अनुस्वार किंवा विसर्ग असलेले अक्षर गुरु मानतात (उदा. 'अं', 'दुः').
  • जोडाक्षराच्या आधीचे ऱ्हस्व अक्षर उच्चारात आघात येत असल्याने गुरु मानले जाते (उदा. 'सत्य' मधील 'स').
  • चरणाच्या शेवटचे लघु अक्षर गरजेनुसार गुरु मानण्याची सवलत असते.

३. मात्राविचार

मात्रा म्हणजे अक्षराच्या उच्चारासाठी लागणारा काळ. लघु = १ मात्रा, गुरु = २ मात्रा. वृत्तात अक्षरक्रम महत्त्वाचा, तर जातीत (मात्रावृत्तात) एकूण मात्रासंख्या व तालाचे आवर्तन महत्त्वाचे असते. उदा. 'कमल' = १+१+१ = ३ मात्रा; 'माता' = २+२ = ४ मात्रा.

४. गणविचार

तीन-तीन अक्षरांच्या लघु-गुरु गटाला गण म्हणतात. असे आठ गण आहेत. ते लक्षात ठेवण्यासाठी 'यमाताराजभानसलगा' हे सूत्र वापरतात — ज्या अक्षरापासून गण सुरू होतो तेथून पुढील तीन अक्षरांचा लघु-गुरु क्रम म्हणजे त्या गणाचे रूप.

गणलघु-गुरु क्रम (ल = लघु, ग = गुरु)स्मरणसूत्रातील अक्षरे
यल ग गय मा ता
मग ग गमा ता रा
तग ग लता रा ज
रग ल गरा ज भा
जल ग लज भा न
भग ल लभा न स
नल ल लन स ल
सल ल गस ल गा

गणांनंतर उरलेले एक अक्षर लघु असल्यास 'ल' आणि गुरु असल्यास 'ग' असे लिहितात.

५. गण पाहण्याची रीत

  • चरणातील सर्व अक्षरे वेगवेगळी लिहा.
  • प्रत्येक अक्षरावर लघु (ल) किंवा गुरु (ग) खूण करा.
  • डावीकडून तीन-तीन अक्षरांचे गट पाडा.
  • प्रत्येक गटाचा लगक्रम गणतक्त्याशी जुळवून गणनाव लिहा.
  • उरलेली अक्षरे ल/ग म्हणून नोंदवा.

६. चार व पाच अक्षरांचे गण

मराठी छंदशास्त्रात आवर्तनी वृत्तांचे विश्लेषण करताना तीन अक्षरांप्रमाणेच चार किंवा पाच अक्षरांचे गट (चतुरक्षरी, पंचाक्षरी गण) कल्पिले जातात. ज्या वृत्तात एखादा चार/पाच अक्षरांचा लगक्रम पुनःपुन्हा येतो, त्याची लय अशा गटांनी अधिक स्पष्ट दिसते. त्यामुळे वृत्ताचे 'आवर्तन' ओळखणे सोपे होते.

७. यतिविचार

चरण म्हणताना ज्या ठिकाणी स्वाभाविक विराम (थांबा) घेतला जातो, त्याला यति म्हणतात. मोठ्या वृत्तांत यतीची जागा ठरलेली असते; उदा. शार्दूलविक्रीडितात १२ व्या अक्षरानंतर, मालिनीत ८ व्या अक्षरानंतर. यतीच्या जागी शब्द तुटू नये, हा नियम पाळला तर पद्य सहज वाचता येते. यतिभंग हा पद्यदोष मानला जातो.

८. वृत्त ओळखण्याची रीत

  • चरणातील अक्षरसंख्या मोजा.
  • लघु-गुरु खुणा करा व गण पाडा.
  • सर्व चरण समान आहेत का ते पाहा (सम/अर्धसम/विषम).
  • यतीची जागा शोधा.
  • गणक्रम, अक्षरसंख्या व यती यांची वृत्तलक्षणांशी तुलना करून नाव निश्चित करा.

९. वृत्तांचे वर्गीकरण

प्रकारलक्षण
समवृत्तचारही चरणांचे लक्षण सारखे
अर्धसमवृत्तपहिला-तिसरा चरण एकसारखे व दुसरा-चौथा चरण एकसारखे
विषमवृत्तचारही चरण भिन्न लक्षणांचे
आवर्तनी वृत्तएकच गण/गट पुनःपुन्हा येतो
अनावर्तनी वृत्तवेगवेगळ्या गणांचे मिश्रण

अभ्यासग्रंथात समाविष्ट वृत्ते याच वर्गवारीनुसार मांडली आहेत; त्यांचा तपशील पुढील भागात (वृत्तप्रकार) दिला आहे.

१०. वृत्तप्रकार

(अ) अनुष्टुभ

अनुष्टुभ हे संस्कृतातील सर्वाधिक प्रचलित वृत्त ('श्लोक'). यात चार चरण, प्रत्येक चरणात ८ अक्षरे. प्रत्येक चरणात पाचवे अक्षर लघु व सहावे गुरु असते; सातवे अक्षर पहिल्या व तिसऱ्या चरणात गुरु तर दुसऱ्या व चौथ्या चरणात लघु असते. उरलेल्या अक्षरांबाबत सवलत असल्याने हे लवचीक वृत्त आहे.

(आ) त्रैअक्षरी गणांची आवर्तनी समवृत्ते

वृत्तगणरचनाअक्षरे
भुजंगप्रयातय य य य१२
स्रग्विणीर र र र१२
तोटकस स स स१२

भुजंगप्रयातात 'ल ग ग' हा क्रम चार वेळा येतो; समर्थ रामदासांचे 'मनाचे श्लोक' हे या वृत्ताचे प्रसिद्ध उदाहरण.

(इ) चतुरक्षरी व पंचाक्षरी गणांची आवर्तनी समवृत्ते

या वृत्तांमध्ये चार किंवा पाच अक्षरांचा एखादा लगक्रम आवर्तनासारखा पुनःपुन्हा येतो. त्यांची लय तालबद्ध व गेय असते. ओळखताना चरणाचे चार/पाच अक्षरांचे विभाग पाडून पुनरावृत्ती शोधावी.

(ई) त्रैअक्षरी गणांची अनावर्तनी समवृत्ते

वृत्तगणरचनाअक्षरेयति
इंद्रवज्रात त ज ग ग११—
उपेंद्रवज्राज त ज ग ग११—
वसंततिलकात भ ज ज ग ग१४—
मालिनीन न म य य१५८, ७
मंदाक्रांताम भ न त त ग ग१७४, ६, ७
शिखरिणीय म न स भ ल ग१७६, ११
पृथ्वीज स ज स य ल ग१७८, ९
शार्दूलविक्रीडितम स ज स त त ग१९१२, ७

(उ) अर्धसम व विषम वृत्ते

अर्धसम वृत्तात विषम (१, ३) चरण एका लक्षणाचे व सम (२, ४) चरण दुसऱ्या लक्षणाचे असतात. विषम वृत्तात चारही चरणांची लक्षणे वेगवेगळी असतात. अशी वृत्ते मराठीत तुलनेने कमी वापरली गेली.

परीक्षेसाठी टीप : वृत्त ओळखण्याच्या प्रश्नात — (१) अक्षरे लिहा, (२) ल/ग खुणा, (३) गण, (४) अक्षरसंख्या व यति, (५) वृत्तनाव व लक्षण — असा क्रम ठेवा. गणतक्ता व वरील कोष्टक तोंडपाठ करा.

संभाव्य परीक्षा प्रश्न

  1. (दीर्घोत्तरी) वृत्त म्हणजे काय? अक्षरविचार, मात्राविचार व गणविचार सविस्तर स्पष्ट करा.
  2. (दीर्घोत्तरी) वृत्तांचे वर्गीकरण स्पष्ट करून त्रैअक्षरी गणांची आवर्तनी व अनावर्तनी समवृत्ते उदाहरणांसह लिहा.
  3. (लघुत्तरी) अनुष्टुभ वृत्ताचे लक्षण थोडक्यात लिहा.
  4. (टीप) यतिविचार
  5. (लघुत्तरी) वृत्त ओळखण्याची रीत थोडक्यात स्पष्ट करा.

RTMNU B.A. Sem 4 · MLT Minor 103 · घटक 3 · 15 तासिका

घटक 3: जातिविचार व जातिप्रकार

अभ्यासक्रमातील विषय (RTMNU)

  • जातिविचार : आवर्तन ठरविण्याची पद्धत
  • मात्रा मोजणीच्या पद्धती
  • पद्यातील निरक्षर मात्रा मोजणे आवश्यक
  • जातिरचनेतील भेदाभेद
  • जातिनाम निर्णय
  • पद्यांच्यासाठी काही तडजोड
  • जातींची संख्या
  • सर्व जाती आवर्तनी
  • जाती व त्यांची वर्गवारी
  • जातिप्रकार : भृंगावर्तनी समजाती
  • भृंगावर्तनी अर्धसम व विषम जाती
  • अग्न्यावर्तनी जाती
  • पद्मावर्तनी समजाती
  • पद्मावर्तनी अर्धसमजाती
  • पद्मावर्तनी विषमजाती

१. जाती (मात्रावृत्त) म्हणजे काय?

ज्या पद्यरचनेत अक्षरांचा लघु-गुरु क्रम ठरलेला नसतो, पण प्रत्येक चरणातील मात्रांची संख्या आणि तालाचे आवर्तन निश्चित असते, तिला जाती म्हणतात. जाती गेय असतात; त्या तालावर म्हणता येतात. मराठी भावगीते, पोवाडे, लावण्या, नाट्यपदे यांत जातींचा मोठ्या प्रमाणावर वापर झाला.

मुद्दावृत्तजाती
आधारअक्षरसंख्या व लगक्रममात्रासंख्या व आवर्तन
लवचीकताकमीअधिक
संबंधपाठ्य/श्राव्य लयताल व गायन

२. आवर्तन ठरविण्याची पद्धत

तालाचे एक पूर्ण चक्र म्हणजे आवर्तन. जातीत ठरावीक मात्रांचे गट (उदा. ३, ४, ६, ८ मात्रा) पुनःपुन्हा येतात. आवर्तन ठरवताना :

  • चरण तालावर म्हणून पाहा व जोर (आघात) कोठे येतो ते ओळखा.
  • आघाताच्या जागेपासून पुढील आघातापर्यंतच्या मात्रा मोजा — तेवढ्या मात्रांचे आवर्तन.
  • आवर्तनाची पहिली मात्रा म्हणजे 'सम'; तिच्यावर स्वाभाविक जोर येतो.
  • चरणात किती आवर्तने पूर्ण होतात व शेवटी किती मात्रा उरतात ते नोंदवा.

३. मात्रा मोजणीच्या पद्धती

  • लघु अक्षर = १ मात्रा, गुरु अक्षर = २ मात्रा.
  • जोडाक्षराच्या आधीचे अक्षर, अनुस्वारयुक्त अक्षर गुरु (२ मात्रा).
  • गायनात एखादे अक्षर लांबवले (प्लुत) तर त्यास अधिक मात्रा मिळतात — म्हणून लिखित व गेय मोजणी यांत फरक पडू शकतो.
  • मोजणी करताना प्रत्येक अक्षरावर अंक लिहून बेरीज करावी.

४. पद्यातील निरक्षर मात्रा मोजणे आवश्यक

गाताना काही ठिकाणी अक्षर नसतानाही तालाची मात्रा जाते — उदा. चरणाच्या शेवटी किंवा यतीपाशी येणारा विराम, स्वर लांबवणे. अशा अक्षरविहीन मात्रांना निरक्षर मात्रा म्हणता येईल. त्या मोजल्या नाहीत तर आवर्तन अपूर्ण दिसते आणि जातीचे नाव चुकीचे ठरते. म्हणून चरणाची एकूण मात्रासंख्या ठरवताना या विरामाच्या मात्राही विचारात घ्याव्या.

५. जातिरचनेतील भेदाभेद

दोन जातींत मात्रासंख्या सारखी असूनही आवर्तनाचे स्वरूप, यतीची जागा किंवा चरणांतील मात्रांची विभागणी वेगळी असल्यास त्या भिन्न जाती ठरतात. उलट, बाह्यतः वेगळी वाटणारी रचना आवर्तनदृष्ट्या एकाच जातीची असू शकते. हा 'भेद व अभेद' ओळखणे हे जातीविवेचनाचे मुख्य कौशल्य आहे.

६. जातिनाम निर्णय

जातीचे नाव ठरवताना (१) चरणाची एकूण मात्रासंख्या, (२) आवर्तनातील मात्रा, (३) यतीची जागा, (४) चरणसंख्या व सम-विषम रचना हे घटक पाहिले जातात. या सर्वांचा मेळ ज्या जातिलक्षणाशी बसतो, ते नाव पद्याला दिले जाते.

७. पद्यांसाठी काही तडजोड

कवी गेयतेसाठी काही वेळा नियमांत सवलत घेतात — गुरु अक्षर लघुवत उच्चारणे, लघु लांबवणे, शेवटच्या मात्रेची कमतरता विरामाने भरून काढणे. छंदशास्त्र अशा तडजोडी मान्य करते, परंतु त्यांचा अतिरेक लय बिघडवतो.

८. जातींची संख्या आणि 'सर्व जाती आवर्तनी'

मात्रांच्या विविध बेरजा व आवर्तनांच्या शक्यतांमुळे जातींची संख्या खूप मोठी होऊ शकते; व्यवहारात मात्र मोजक्याच जाती प्रचलित आहेत. जाती तालाधिष्ठित असल्याने प्रत्येक जातीत कोणते ना कोणते आवर्तन असतेच — म्हणून 'सर्व जाती आवर्तनी' असे म्हटले जाते. याउलट सर्व वृत्ते आवर्तनी नसतात.

९. जाती व त्यांची वर्गवारी

आवर्तनाच्या स्वरूपानुसार जातींचे गट पडतात : भृंगावर्तनी, अग्न्यावर्तनी व पद्मावर्तनी. प्रत्येक गटात पुन्हा सम (सर्व चरण सारखे), अर्धसम आणि विषम असे उपप्रकार होतात. ही वर्गवारी पुढील 'जातिप्रकार' भागात दिली आहे.

जातिप्रकार

आवर्तनाच्या मात्रासंख्येवरून जातींना नावे दिली आहेत. नावांमागे संख्यासंकेत असल्याचे मानले जाते (उदा. 'भृंग' = षट्पद → सहा; 'अग्नी' → तीन). प्रत्येक गटातील आवर्तनाची नेमकी मात्रासंख्या अभ्यासग्रंथातील कोष्टकावरून पक्की करावी.

गटउपप्रकार (अभ्यासक्रमानुसार)ओळख
भृंगावर्तनीसमजाती; अर्धसम व विषम जातीभृंगावर्तनाचे गट पुनःपुन्हा; चरणरचना सम/अर्धसम/विषम
अग्न्यावर्तनीजातीअग्न्यावर्तनाचे लहान गट; जलद, ठेकेदार लय
पद्मावर्तनीसमजाती; अर्धसमजाती; विषमजातीपद्मावर्तनाचे गट; सम/अर्धसम/विषम चरणरचना

प्रचलित जातींची उदाहरणे

  • आर्या : पहिला चरण १२, दुसरा १८, तिसरा १२, चौथा १५ मात्रा — अर्धसम स्वरूपाची प्रसिद्ध जाती; मोरोपंतांनी आर्यांचा विपुल वापर केला.
  • दिंडी : प्रत्येक चरणात १९ मात्रा (९ + १० अशी यती) — कीर्तन व नाट्यपदांत प्रचलित.
  • साकी : चरणात २८ मात्रा (१६ + १२) — संगीत नाटकांत लोकप्रिय.

उदाहरणे ओळखताना प्रथम मात्रा मोजा, मग आवर्तन व यती पाहा आणि शेवटी गट (भृंग/अग्नी/पद्म) व उपप्रकार (सम/अर्धसम/विषम) निश्चित करा.

संभाव्य परीक्षा प्रश्न

  1. (दीर्घोत्तरी) जाती म्हणजे काय? आवर्तन ठरविण्याची पद्धत, मात्रा मोजणी आणि जातिनाम निर्णय स्पष्ट करा.
  2. (दीर्घोत्तरी) जातींची वर्गवारी स्पष्ट करून भृंगावर्तनी, अग्न्यावर्तनी व पद्मावर्तनी जातींचे स्वरूप लिहा.
  3. (लघुत्तरी) 'सर्व जाती आवर्तनी' हे विधान स्पष्ट करा.
  4. (टीप) पद्यातील निरक्षर मात्रा
  5. (लघुत्तरी) जातिरचनेतील भेदाभेद थोडक्यात लिहा.

RTMNU B.A. Sem 4 · MLT Minor 103 · घटक 4 · 15 तासिका

घटक 4: छंदविचार व छंदप्रकार; स्वरलेखन; नाट्यगीतांच्या जाती

अभ्यासक्रमातील विषय (RTMNU)

  • छंदविचार व छंदप्रकार : आधुनिक कवींचा छंदाकडे कल
  • प्राचीन छंद
  • अर्वाचीन छंद
  • स्वरलेखन : हार्मोनियमची रचना
  • तालविचार
  • एकच पद्य, अनेक ताल
  • स्वरलेखन पद्धत
  • चालींची निवड
  • ध्वनिमुद्रणाचा स्तर
  • राग व रागधून
  • नाट्यगीतांच्या जाती

छंदविचार : छंद म्हणजे काय?

मराठी छंदशास्त्रात वृत्त (अक्षरगण) आणि जाती (मात्रा) यांच्याशिवाय तिसरा प्रकार म्हणजे छंद. छंदात अक्षरसंख्या साधारण ठरलेली असते, पण लघु-गुरु क्रम व मात्रांचे बंधन शिथिल असते; लय व यमक यांवर भर असतो. ओवी आणि अभंग हे मराठीचे स्वतःचे, संतपरंपरेतून आलेले छंद आहेत.

प्राचीन छंद

  • ओवी : मराठीतील सर्वात जुना लोकछंद; जात्यावरच्या ओव्या, ज्ञानेश्वरीतील ओवी. साधारणपणे पहिल्या तीन चरणांत यमक व चौथा चरण लहान.
  • अभंग : वारकरी संतांचा (नामदेव, तुकाराम) छंद. मोठ्या अभंगात ६-६-६-४ अक्षरांचे चरण व दुसऱ्या-तिसऱ्या चरणांत यमक; लहान अभंगात ८-८ अक्षरांचे दोन चरण.
  • इतर पारंपरिक रचना : भारूड, गवळण, पोवाडा, लावणी यांतही छंदांचे लवचीक रूप दिसते.

अर्वाचीन छंद

आधुनिक कवींनी पारंपरिक वृत्त-जातींच्या चौकटी सैल केल्या. केशवसुत, माधव ज्यूलियन यांनी नवे प्रयोग केले. बा. सी. मर्ढेकरांनंतर मुक्तछंद रूढ झाला — त्यात ठरावीक अक्षर/मात्रा बंधन नसते, पण आशयानुरूप अंतर्गत लय असते.

आधुनिक कवींचा छंदाकडे कल : कारणे

  • वृत्तबंधनामुळे आशय मोकळेपणाने मांडता येत नाही, ही भावना.
  • बोलभाषेच्या नैसर्गिक लयीचे आकर्षण.
  • पाश्चात्त्य कवितेतील मुक्तछंदाचा प्रभाव.
  • ओवी-अभंगासारख्या देशी छंदांची लवचीकता व लोकाभिमुखता.
  • नव्या, गुंतागुंतीच्या अनुभवांसाठी नवी रूपे शोधण्याची गरज.
परीक्षेसाठी टीप : 'वृत्त, जाती व छंद यांतील फरक' हा प्रश्न वारंवार येतो — आधार (लगक्रम / मात्रा / लय-अक्षरसंख्या), बंधन, उदाहरणे असा तक्ता काढा.

स्वरलेखन : हार्मोनियमची रचना

हार्मोनियम (पेटी) हे भात्याने हवा भरून धातूच्या रीड्सद्वारे स्वर निर्माण करणारे वाद्य. पांढऱ्या पट्ट्यांवर शुद्ध स्वर आणि काळ्या पट्ट्यांवर कोमल (रे, ग, ध, नि) व तीव्र (म) स्वर मिळतात. एका सप्तकात १२ स्वरस्थाने असतात : सा, रे, ग, म, प, ध, नि हे सात शुद्ध + ४ कोमल + १ तीव्र म. सप्तकाचे तीन स्तर — मंद्र (खालचा), मध्य, तार (वरचा).

तालविचार

तालमात्राविभाग
दादरा६३-३
रूपक७३-२-२
केहरवा८४-४
झपताल१०२-३-२-३
एकताल१२२-२-२-२-२-२
त्रिताल (तीनताल)१६४-४-४-४

तालातील पहिली मात्रा 'सम' (×), टाळीच्या जागा व 'खाली' (०) यांवरून ताल ओळखतात. एकच पद्य, अनेक ताल : एकच पद्य त्याच्या मात्रांच्या मांडणीनुसार वेगवेगळ्या तालांत बसवता येते — उदा. ८ मात्रांच्या आवर्तनाचे पद्य केहरव्यात, तर तेच दुगुनीत मांडल्यास त्रितालातही गाता येते. चाल ठरवताना हा पर्याय संगीतकाराला उपलब्ध असतो.

स्वरलेखन पद्धत

गीताची चाल कागदावर नोंदवणे म्हणजे स्वरलेखन. हिंदुस्थानी संगीतात पं. विष्णु नारायण भातखंडे यांची पद्धत सर्वाधिक प्रचलित :

  • कोमल स्वराखाली आडवी रेघ (उदा. रे̱).
  • तीव्र मध्यमावर उभी रेघ.
  • मंद्र सप्तकाच्या स्वराखाली बिंदू, तार सप्तकाच्या स्वरावर बिंदू.
  • प्रत्येक मात्रेखाली गीताचे अक्षर लिहून तालविभाग उभ्या रेषांनी दाखवतात.

पं. विष्णु दिगंबर पलुस्कर यांची स्वरलेखन पद्धतही प्रचलित होती.

चालींची निवड, ध्वनिमुद्रणाचा स्तर, राग व रागधून

  • चालीची निवड : पद्याचा भाव (शृंगार, करुण, वीर, भक्ती), मात्रासंख्या आणि आवर्तन लक्षात घेऊन चाल व ताल निवडले जातात.
  • ध्वनिमुद्रणाचा स्तर : गायकाच्या आवाजाच्या पट्टीनुसार (स्वराचा आधारस्वर 'सा' कोठे धरायचा) गाण्याचा स्तर ठरवला जातो; त्यामुळे ध्वनिमुद्रण सुसंगत होते.
  • राग : ठरावीक स्वरसमूह, आरोह-अवरोह, वादी-संवादी आणि भाव असलेली सांगीतिक चौकट.
  • रागधून : रागाच्या स्वरांवर आधारित, पण सुगम व मोकळी चाल — भावगीते, नाट्यगीतांत वापर.

नाट्यगीतांच्या जाती

मराठी संगीत नाटकाची परंपरा अण्णासाहेब किर्लोस्करांच्या 'संगीत शाकुंतल' (१८८०) पासून बहरली. सुरुवातीच्या नाट्यपदांमध्ये साकी, दिंडी, आर्या, ओवी अशा पारंपरिक जाती-छंदांचा वापर होत असे; पुढे बालगंधर्व-काळात रागदारीवर आधारित पदे लोकप्रिय झाली. नाट्यगीतांचे विश्लेषण करताना पदाची जाती (मात्रासंख्या), ताल, राग आणि प्रसंगाचा भाव यांचा परस्परसंबंध पाहावा.

परीक्षेसाठी टीप : तालांचे कोष्टक, भातखंडे स्वरलेखनाच्या खुणा आणि ओवी-अभंगाची रचना हे टीपा प्रश्नांसाठी महत्त्वाचे.

संभाव्य परीक्षा प्रश्न

  1. (दीर्घोत्तरी) छंद म्हणजे काय? प्राचीन व अर्वाचीन छंदांचे स्वरूप स्पष्ट करून आधुनिक कवींच्या छंदाकडील कलाची कारणे लिहा.
  2. (दीर्घोत्तरी) स्वरलेखन म्हणजे काय? हार्मोनियमची रचना, तालविचार व स्वरलेखन पद्धत स्पष्ट करा.
  3. (लघुत्तरी) 'एकच पद्य, अनेक ताल' हे स्पष्ट करा.
  4. (टीप) नाट्यगीतांच्या जाती
  5. (लघुत्तरी) राग व रागधून यांतील फरक थोडक्यात लिहा.