MH State Board All Notes Free5th to 12th & BA, BSc, B.Com 🔍

मराठी व व्याकरणाभ्यास भाग 2 BA/MAR Min T-3

RTMNU B.A. सत्र 4 · मराठी भाषा (Marathi Language) · 4 घटक · प्रत्येक घटकाच्या नोट्स

विद्यापीठRTMNU – राष्ट्रसंत तुकडोजी महाराज नागपूर विद्यापीठ, नागपूर
अभ्यासक्रमB.A. (Four Year UG Programme, NEP 2020) – मराठी भाषा (Marathi Language)
सत्रसत्र IV (Semester 4)
पेपर कोडBA/MAR Min T-3
पेपरचे नावमराठी व व्याकरणाभ्यास भाग 2 (Marathi Grammar Study Part 2 (M. R. Walambe) – Minor)
प्रकारMinor T-3
श्रेयांक (Credits)4 श्रेयांक (Credits)
गुण80 (सत्रांत परीक्षा) + 20 (अंतर्गत मूल्यमापन) = 100
अभ्यासग्रंथसुगम मराठी व्याकरण व लेखन, मो. रा. वाळंबे, नितीन प्रकाशन, पुणे (प्रकरण 12 ते 25)
Syllabusas per official RTMNU NEP 2020 syllabus 2024-25 (B.A. Marathi Language, Sem I–VIII scheme)

Minor: हा Minor पेपर आहे. घटक 1–2 Major T-8 सारखे; घटक 3–4 जादा: MAR 108 नोट्स

घटकांतील विषय अधिकृत RTMNU अभ्यासक्रमातून जसेच्या तसे घेतले आहेत. RTMNU official site · सर्व RTMNU मराठी पेपर

घटक (Units)

  1. 1घटक 1: विभक्तिविचार, सामान्यरूप, सर्वनामे, विशेषणेNotes
  2. 2घटक 2: क्रियापद विचार व आख्यातNotes
  3. 3घटक 3: अव्ययेNotes
  4. 4घटक 4: प्रयोगविचारNotes

RTMNU B.A. Sem 4 · BA/MAR Min T-3 · घटक 1 · 15 तासिका

घटक 1: विभक्तिविचार, सामान्यरूप, सर्वनामे, विशेषणे

अभ्यासक्रमातील विषय (RTMNU)

  • विभक्तिविचार
  • सामान्यरूप
  • सर्वनामे
  • विशेषणे

विभक्तिविचार

नाम किंवा सर्वनाम यांचा वाक्यातील क्रियापदाशी किंवा इतर शब्दांशी असलेला संबंध दाखवण्यासाठी त्यांच्या रूपांत जो बदल होतो त्याला विभक्ती म्हणतात. हा बदल दाखवण्यासाठी लागणाऱ्या अक्षरांना विभक्ती-प्रत्यय म्हणतात. मराठीत आठ विभक्ती मानल्या जातात.

विभक्तीकारकार्थएकवचनी प्रत्ययअनेकवचनी प्रत्यय
प्रथमाकर्ता––
द्वितीयाकर्मस, ला, तेस, ला, ना, ते
तृतीयाकरण (साधन)ने, ए, शीनी, शी, ही, ई
चतुर्थीसंप्रदानस, ला, तेस, ला, ना, ते
पंचमीअपादानऊन, हूनऊन, हून
षष्ठीसंबंधचा, ची, चेचा, ची, चे
सप्तमीअधिकरणत, ई, आत, ई, आ
संबोधनहाक–नो

उदाहरणे : राम (प्रथमा) शाळेत (सप्तमी) जातो; आईने (तृतीया) मुलाला (चतुर्थी/द्वितीया) खाऊ दिला; झाडावरून (पंचमी) पान पडले; रामाचे (षष्ठी) घर; "मुलांनो (संबोधन), इकडे या."

विभक्ती ओळखण्याची पद्धत

  • प्रथम नामाला लागलेला प्रत्यय पाहा, मग वाक्यातील अर्थ (कारकार्थ) पाहा. द्वितीया व चतुर्थी यांचे प्रत्यय सारखे असतात; कर्म असेल तर द्वितीया, देण्याचा अर्थ (कोणाला) असेल तर चतुर्थी.
  • प्रत्यय न लागता विभक्तीचा अर्थ व्यक्त होतो, तेव्हा तिला विभक्तीप्रतिरूपक अव्यय किंवा शब्दयोगी अव्यय वापरले जाते – उदा. 'घराकडे', 'घरापर्यंत'.

सामान्यरूप

व्याख्या : नामाला किंवा सर्वनामाला विभक्तिप्रत्यय किंवा शब्दयोगी अव्यय जोडण्यापूर्वी त्याच्या मूळ रूपात जो बदल होतो, त्या बदललेल्या रूपाला सामान्यरूप म्हणतात.
मूळ शब्दसामान्यरूपप्रत्ययासह
घोडाघोड्याघोड्याला, घोड्याचा
घरघराघराला, घरात
भिंतभिंतीभिंतीला, भिंतीवर
पाणीपाण्यापाण्याला, पाण्यात
नदीनदी (बदल नाही)नदीला, नदीत
  • आकारान्त पुल्लिंगी नामांच्या आ चा या होतो (मुलगा – मुलग्याला).
  • अकारान्त पुल्लिंगी व नपुंसकलिंगी नामांना आ जोडला जातो (देव – देवाला; पुस्तक – पुस्तकाला).
  • काही स्त्रीलिंगी अकारान्त नामांच्या शेवटी ई किंवा ए येतो (भिंत – भिंतीला; वेळ – वेळेला).
  • विशेषनामांचेही सामान्यरूप होते (नागपूर – नागपुरात), परंतु परभाषिक शब्दांचे सामान्यरूप लिहिताना रूढ वापर पाहावा.

सर्वनामे

व्याख्या : नामाऐवजी वापरल्या जाणाऱ्या शब्दाला सर्वनाम म्हणतात. नामाची पुनरावृत्ती टाळणे हे सर्वनामाचे मुख्य कार्य आहे.

मराठीत मुख्य सर्वनामे : मी, तू, तो, हा, जो, कोण, काय, आपण, स्वतः. सर्वनामांना लिंग, वचन व विभक्तीप्रमाणे विकार होतात.

प्रकारस्वरूपउदाहरणे
पुरुषवाचकबोलणारा (प्रथम पुरुष), ऐकणारा (द्वितीय पुरुष), ज्याच्याविषयी बोलतो तो (तृतीय पुरुष)मी, आम्ही, आपण / तू, तुम्ही, आपण / तो, ती, ते
दर्शकजवळची किंवा दूरची वस्तू दाखवणारेहा, ही, हे; तो, ती, ते
संबंधीवाक्यातील दुसऱ्या भागाशी संबंध जोडणारेजो, जी, जे ("जो प्रयत्न करतो, तो यशस्वी होतो")
प्रश्नार्थकप्रश्न विचारण्यासाठीकोण, काय, कोणी
सामान्य / अनिश्चितनिश्चित व्यक्ती/वस्तू न दाखवणारेकोणी, काही ("कोणी आले होते का?")
आत्मवाचकस्वतःचा बोध करून देणारेआपण, स्वतः ("तो आपण होऊन आला")

टीप : 'आपण' हे सर्वनाम प्रथम पुरुष (आपण सगळे जाऊ), द्वितीय पुरुष आदरार्थी (आपण बसावे) आणि आत्मवाचक अशा तीन अर्थांनी वापरले जाते.

विशेषणे

व्याख्या : नामाबद्दल अधिक माहिती सांगून त्याची व्याप्ती मर्यादित करणाऱ्या शब्दाला विशेषण म्हणतात. विशेषण ज्या नामाबद्दल माहिती देते त्याला विशेष्य म्हणतात.

विशेषणाचे प्रकार

  • गुणविशेषण : नामाचा गुण, रंग, आकार, अवस्था सांगते – हुशार मुलगा, लाल फूल, उंच झाड.
  • संख्याविशेषण : नामाची संख्या सांगते. उपप्रकार –
    • गणनावाचक : एक, दोन, पाच, अर्धा, पाऊण.
    • क्रमवाचक : पहिला, दुसरा, पाचवा.
    • आवृत्तिवाचक : दुप्पट, तिप्पट, दुहेरी.
    • पृथकत्ववाचक : एकेक, दोन-दोन.
    • अनिश्चित संख्याविशेषण : काही, थोडे, पुष्कळ, सर्व.
  • सार्वनामिक विशेषण : सर्वनामापासून बनलेले व नामापूर्वी येणारे – हा मुलगा, तो रस्ता, कोणते पुस्तक, असला माणूस, एवढा मोठा.

विशेषणांचे स्थान

  • अधिविशेषण : विशेषण नामापूर्वी येते – "हुशार मुलगा आला."
  • विधिविशेषण : विशेषण नामानंतर, क्रियापदाजवळ येते – "मुलगा हुशार आहे."

आकारान्त विशेषणांचे रूप विशेष्याच्या लिंग-वचनाप्रमाणे बदलते (चांगला मुलगा, चांगली मुलगी, चांगले घर); इतर विशेषणे सहसा अविकारी राहतात (सुंदर मुलगा, सुंदर मुलगी).

सरावासाठी उदाहरणे : विभक्ती

  1. "मुलाने पेनाने पत्र लिहिले." – मुलाने (तृतीया, कर्ता), पेनाने (तृतीया, करण).
  2. "गावाहून काका आले." – गावाहून : पंचमी (अपादान).
  3. "शाळेचे मैदान मोठे आहे." – शाळेचे : षष्ठी.

संभाव्य परीक्षा प्रश्न

  1. (दीर्घोत्तरी) विभक्ती म्हणजे काय? आठ विभक्ती, त्यांचे प्रत्यय व कारकार्थ तक्त्यासह स्पष्ट करा.
  2. (दीर्घोत्तरी) सर्वनाम व विशेषण म्हणजे काय? त्यांचे प्रकार उदाहरणांसह लिहा.
  3. (लघुत्तरी) सामान्यरूप म्हणजे काय? उदाहरणे द्या.
  4. (टीप) सार्वनामिक विशेषण
  5. (लघुत्तरी) संबंधी सर्वनाम उदाहरणासह स्पष्ट करा.

RTMNU B.A. Sem 4 · BA/MAR Min T-3 · घटक 2 · 15 तासिका

घटक 2: क्रियापद विचार व आख्यात

अभ्यासक्रमातील विषय (RTMNU)

  • क्रियापद विचार
  • क्रियापदांचे प्रकार
  • आख्यातविचार व आख्यातविकार

क्रियापद विचार

व्याख्या : वाक्याचा अर्थ पूर्ण करणाऱ्या, क्रिया दाखवणाऱ्या विकारी शब्दाला क्रियापद म्हणतात. क्रियापदाच्या मूळ रूपाला धातू म्हणतात (कर, जा, खा, बस).

धातूला प्रत्यय लागून क्रियापद तयार होते : खा + तो = खातो; जा + ईल = जाईल. धातूला प्रत्यय लागून तयार झालेली पण वाक्य पूर्ण न करणारी रूपे म्हणजे धातुसाधिते (खाताना, जाऊन, करणारा).

क्रियापदांचे प्रकार

१. सकर्मक व अकर्मक

  • सकर्मक : क्रियेचे फळ कर्मावर पडते; कर्माशिवाय अर्थ पूर्ण होत नाही – "राम आंबा खातो."
  • अकर्मक : कर्माची गरज नसते; क्रियेचे फळ कर्त्यावरच राहते – "बाळ झोपले.", "पक्षी उडाला."
  • द्विकर्मक : प्रत्यक्ष व अप्रत्यक्ष अशी दोन कर्मे – "आईने मुलाला खाऊ दिला."
  • उभयविध : एकच क्रियापद कधी सकर्मक, कधी अकर्मक – "तो दार उघडतो" / "दार उघडले."

२. संयुक्त क्रियापद

धातुसाधित व सहायक क्रियापद मिळून एकच क्रिया दाखवतात – "तो लिहू लागला", "पाऊस पडू लागला", "त्याने काम करून टाकले".

३. प्रयोजक क्रियापद

कर्ता स्वतः क्रिया न करता दुसऱ्याकडून करवून घेतो – करणे → करवणे; हसणे → हसवणे; "आईने बाळाला हसवले."

४. शक्य क्रियापद

क्रिया करण्याची शक्यता/सामर्थ्य दाखवते – "मला आता चालवते", "त्याला हे काम करवेल".

५. सिद्ध व साधित धातू

मूळचेच धातू म्हणजे सिद्ध धातू (कर, बस, जा); नाम, विशेषण किंवा इतर शब्दांपासून बनवलेले धातू म्हणजे साधित धातू (उदा. 'पाणी' वरून 'पाणावणे' – डोळे पाणावले; 'लाज' वरून 'लाजणे').

६. अनियमित / गौण क्रियापदे

'आहे', 'नाही', 'नव्हे', 'पाहिजे' यांसारखी क्रियापदे सर्व काळांत व सर्व रूपांत चालत नाहीत; म्हणून त्यांना अनियमित (गौण) क्रियापदे म्हणतात.

क्रियापदांचे अन्य प्रकार (थोडक्यात)

  • करणरूप व अकरणरूप : होकारार्थी (तो येतो) व नकारार्थी (तो येत नाही) रूपे.
  • सहायक क्रियापद : मुख्य क्रियापदाला काळ/अर्थ दाखवण्यास मदत करणारे – आहे, होता, असेल ("तो लिहीत आहे").

आख्यातविचार

धातूला काळ व अर्थ दाखवणारे जे प्रत्यय लागतात त्यांना आख्यात किंवा आख्यात-प्रत्यय म्हणतात. आख्यात लागल्यावरच धातूचे वाक्य पूर्ण करणारे क्रियापद बनते. आख्यातामुळे क्रिया केव्हा घडली (काळ) आणि कोणत्या पद्धतीने सांगितली (अर्थ) हे कळते.

काळ

काळसाधे रूपउदाहरण
वर्तमानकाळक्रिया आता घडतेमी पुस्तक वाचतो.
भूतकाळक्रिया पूर्वी घडलीमी पुस्तक वाचले.
भविष्यकाळक्रिया पुढे घडेलमी पुस्तक वाचीन.

प्रत्येक काळाचे साधा, अपूर्ण (चालू), पूर्ण आणि रीती असे उपप्रकार होतात – उदा. वर्तमानकाळ : वाचतो (साधा), वाचत आहे (अपूर्ण), वाचले आहे (पूर्ण), वाचत असतो (रीती).

अर्थ

  • स्वार्थ : केवळ घटना सांगणे – "तो शाळेत जातो."
  • आज्ञार्थ : आज्ञा, विनंती, प्रार्थना, आशीर्वाद – "दार उघड.", "देवा, सर्वांना सुखी ठेव."
  • विध्यर्थ : कर्तव्य, शक्यता, इच्छा – "सर्वांनी नियम पाळावेत.", "आज पाऊस यावा."
  • संकेतार्थ : एक क्रिया दुसऱ्यावर अवलंबून (अट) – "तू अभ्यास केलास तर पास होशील.", "पाऊस पडता तर पीक आले असते."

आख्यातविकार

आख्यात लागलेल्या क्रियापदाचे रूप कर्त्याच्या किंवा कर्माच्या लिंग, वचन व पुरुष यांनुसार बदलते, याला आख्यातविकार म्हणतात.

पुरुषएकवचनअनेकवचन
प्रथम पुरुषमी जातो / जातेआम्ही जातो
द्वितीय पुरुषतू जातोस / जातेसतुम्ही जाता
तृतीय पुरुषतो जातो, ती जाते, ते जातेते जातात, त्या जातात, ती जातात

भूतकाळात सकर्मक क्रियापद कर्त्याऐवजी कर्माप्रमाणे बदलते ("रामाने आंबा खाल्ला", "रामाने पोळी खाल्ली") – हा मुद्दा प्रयोगविचाराशी जोडलेला आहे.

परीक्षेसाठी : आख्यात म्हणजे काय, चार अर्थ उदाहरणांसह, काळांचे उपप्रकार, आख्यातविकाराचा तक्ता यांवर प्रश्न येतात.

सरावासाठी उदाहरणे : क्रियापद

  1. "आई मुलाला गोष्ट सांगते." – सांगते : द्विकर्मक.
  2. "गुरुजींनी विद्यार्थ्यांना हसवले." – प्रयोजक क्रियापद.
  3. "पाऊस पडू लागला." – संयुक्त क्रियापद.

संभाव्य परीक्षा प्रश्न

  1. (दीर्घोत्तरी) क्रियापद म्हणजे काय? क्रियापदांचे प्रकार उदाहरणांसह स्पष्ट करा.
  2. (दीर्घोत्तरी) आख्यात व आख्यातविकार म्हणजे काय? काळ व अर्थानुसार स्पष्ट करा.
  3. (लघुत्तरी) सकर्मक व अकर्मक क्रियापदांतील फरक सांगा.
  4. (टीप) संकेतार्थ
  5. (लघुत्तरी) प्रयोजक क्रियापदाची दोन उदाहरणे द्या.

RTMNU B.A. Sem 4 · BA/MAR Min T-3 · घटक 3 · 15 तासिका

घटक 3: अव्यये

अभ्यासक्रमातील विषय (RTMNU)

  • क्रियाविशेषण अव्यये
  • केवलप्रयोगी अव्यये
  • शब्दयोगी अव्यये
  • उभयान्वयी अव्यये

अव्यये : सामान्य परिचय

लिंग, वचन, विभक्ती यांमुळे ज्यांच्या रूपात कोणताही बदल होत नाही अशा शब्दांना अव्यये (अविकारी शब्द) म्हणतात. मराठीत अव्ययांचे चार प्रकार आहेत.

१. क्रियाविशेषण अव्यये

क्रियापदाबद्दल अधिक माहिती देणारी (केव्हा, कोठे, कसे, किती) अविकारी शब्दे.

उपप्रकारउदाहरणे
कालवाचकआज, उद्या, नेहमी, लगेच, आता – "तो रोज व्यायाम करतो."
स्थलवाचकइथे, तिथे, वर, खाली, पुढे – "मुले बाहेर खेळतात."
रीतिवाचकहळू, जलद, नीट, आपोआप – "कासव हळूहळू चालते."
संख्यावाचक / परिमाणवाचकखूप, थोडे, अतिशय, पुन्हा, दोनदा – "तो खूप बोलतो."
प्रश्नार्थकका, कसे, केव्हा – "तू का आलास?"
निषेधार्थकन, ना – "तो न बोलता गेला."

२. शब्दयोगी अव्यये

नाम किंवा सर्वनाम यांच्यापुढे जोडून येणारी व त्यांचा वाक्यातील इतर शब्दांशी संबंध दाखवणारी अव्यये – घरापुढे, शाळेनंतर, देशासाठी, त्याच्यामुळे. ही अव्यये लागताना आधीच्या नामाचे सामान्यरूप होते. प्रकार : कालवाचक (नंतर, पूर्वी, पर्यंत), स्थलवाचक (पुढे, मागे, जवळ, वर), करणवाचक (मुळे, कडून, द्वारा), हेतुवाचक (साठी, करिता), तुलनावाचक (पेक्षा, सारखा), साहचर्यवाचक (सह, बरोबर), विरोधवाचक (विरुद्ध), भागवाचक (पैकी).

लक्षात ठेवा : 'पुढे' हा शब्द स्वतंत्रपणे आला तर क्रियाविशेषण ("तो पुढे गेला"), नामाला जोडून आला तर शब्दयोगी ("घरापुढे बाग आहे").

३. उभयान्वयी अव्यये

दोन शब्द किंवा दोन वाक्ये जोडणारी अव्यये.

  • प्रधानत्वसूचक (दोन्ही वाक्ये स्वतंत्र, समान दर्जाची) : समुच्चयबोधक – आणि, व, शिवाय; विकल्पबोधक – किंवा, अथवा, वा; न्यूनत्वबोधक – पण, परंतु, तरी; परिणामबोधक – म्हणून, सबब, यास्तव.
  • गौणत्वसूचक (एक वाक्य मुख्य, दुसरे त्यावर अवलंबून) : स्वरूपबोधक – की, म्हणजे; कारणबोधक – कारण, का की; उद्देशबोधक – म्हणून, यासाठी की; संकेतबोधक – जर…तर, जरी…तरी.

४. केवलप्रयोगी अव्यये

मनातील भावना (आनंद, दुःख, आश्चर्य इ.) उत्स्फूर्तपणे व्यक्त करणारी अव्यये. यांचा वाक्यातील इतर शब्दांशी व्याकरणिक संबंध नसतो. यांच्यानंतर सहसा उद्गारचिन्ह येते.

भावउदाहरणे
हर्षदर्शकवा!, अहाहा!, वाहवा!
शोकदर्शकअरेरे!, हाय!, अगाई!
आश्चर्यदर्शकअबब!, बापरे!, अहो!
प्रशंसादर्शकशाबास!, छान!, भले!
संमतिदर्शकहो, जी, बरं
विरोधदर्शकछे!, अंहं, ऊंहू
तिरस्कारदर्शकशी!, छी!, हुडत
संबोधनदर्शकअरे, अगं, अहो
परीक्षेसाठी : चारही अव्ययांची व्याख्या व उपप्रकार, एकच शब्द क्रियाविशेषण की शब्दयोगी हे ओळखणे, प्रधानत्वसूचक व गौणत्वसूचक फरक – हे मुद्दे महत्त्वाचे.

सरावासाठी उदाहरणे : अव्यये

  1. "तो वर गेला." – क्रियाविशेषण; "टेबलावर पुस्तक आहे." – शब्दयोगी.
  2. "मी आलो, पण तो गेला होता." – पण : न्यूनत्वबोधक.
  3. "अबब! केवढा मोठा साप!" – आश्चर्यदर्शक केवलप्रयोगी.

संभाव्य परीक्षा प्रश्न

  1. (दीर्घोत्तरी) अव्यय म्हणजे काय? क्रियाविशेषण अव्ययांचे प्रकार उदाहरणांसह स्पष्ट करा.
  2. (दीर्घोत्तरी) उभयान्वयी अव्ययांचे प्रधानत्वसूचक व गौणत्वसूचक प्रकार सविस्तर लिहा.
  3. (लघुत्तरी) शब्दयोगी अव्यय व क्रियाविशेषण अव्यय यांतील फरक उदाहरणासह सांगा.
  4. (टीप) केवलप्रयोगी अव्यये
  5. (लघुत्तरी) शब्दयोगी अव्ययांचे कोणतेही चार प्रकार लिहा.

RTMNU B.A. Sem 4 · BA/MAR Min T-3 · घटक 4 · 15 तासिका

घटक 4: प्रयोगविचार

अभ्यासक्रमातील विषय (RTMNU)

  • प्रयोगविचार

प्रयोगविचार : अर्थ

वाक्यातील कर्ता, कर्म आणि क्रियापद यांच्या परस्परसंबंधाला प्रयोग म्हणतात. क्रियापदाचे रूप (लिंग, वचन, पुरुष) कर्त्याप्रमाणे बदलते, कर्माप्रमाणे बदलते की कोणाप्रमाणेच बदलत नाही, यावरून प्रयोग ठरतो. मराठीत तीन मुख्य प्रयोग आहेत : कर्तरी, कर्मणी, भावे.

१. कर्तरी प्रयोग

कर्त्याच्या लिंग, वचन, पुरुषाप्रमाणे क्रियापदाचे रूप बदलते तेव्हा कर्तरी प्रयोग होतो. कर्ता प्रथमा विभक्तीत असतो.
  • सकर्मक कर्तरी : "राम आंबा खातो." / "सीता आंबा खाते." / "मुले आंबे खातात." – कर्त्याप्रमाणे खातो-खाते-खातात असा बदल.
  • अकर्मक कर्तरी : "मुलगा धावतो." / "मुलगी धावते."

२. कर्मणी प्रयोग

कर्माच्या लिंग व वचनाप्रमाणे क्रियापदाचे रूप बदलते, कर्त्याप्रमाणे नाही, तेव्हा कर्मणी प्रयोग होतो. कर्मणी प्रयोगात क्रियापद नेहमी सकर्मक असते; कर्ता बहुधा तृतीया विभक्तीत (ने) असतो व कर्म प्रथमेत असते.
  • "रामाने आंबा खाल्ला." / "रामाने पोळी खाल्ली." / "रामाने केळी खाल्ली." – क्रियापद कर्माप्रमाणे बदलते.
  • नवीन कर्मणी : इंग्रजीतील passive रचनेसारखी – "चोर पोलिसांकडून पकडला गेला."
  • शक्य कर्मणी : शक्यता दाखवणारी – "माझ्याकडून हे काम करवते." (शक्यता/सामर्थ्याचा अर्थ)
  • पुराण (प्राचीन) कर्मणी : जुन्या मराठी काव्यात आढळणारी रचना, ज्यात कर्ता तृतीयेत व क्रियापद कर्माशी जुळते.

३. भावे प्रयोग

क्रियापदाचे रूप कर्त्याप्रमाणेही बदलत नाही व कर्माप्रमाणेही बदलत नाही; ते नेहमी तृतीय पुरुषी, एकवचनी, नपुंसकलिंगी राहते, तेव्हा भावे प्रयोग होतो.
  • सकर्मक भावे : कर्म द्वितीया विभक्तीत (ला) असते – "रामाने रावणाला मारले." / "सीतेने मुलांना बोलावले." – कर्ता/कर्म बदलले तरी 'मारले', 'बोलावले' हे रूप तसेच.
  • अकर्मक भावे : कर्म नसते – "आता सर्वांनी उठावे." / "मुलांनी शांत बसावे."

तीन प्रयोगांतील फरक (तक्ता)

मुद्दाकर्तरीकर्मणीभावे
क्रियापद कोणाप्रमाणे बदलतेकर्त्याप्रमाणेकर्माप्रमाणेकोणाप्रमाणेच नाही
कर्त्याची विभक्तीप्रथमाबहुधा तृतीयाबहुधा तृतीया/चतुर्थी
कर्माची विभक्तीप्रथमा/द्वितीयाप्रथमाद्वितीया (सकर्मकात)
उदाहरणतो पत्र लिहितो.त्याने पत्र लिहिले.त्याने मुलाला शिकवले.

प्रयोग ओळखण्याची सोपी पद्धत

  1. वाक्यातील कर्ता, कर्म व क्रियापद शोधा.
  2. कर्त्याचे लिंग/वचन बदलून पाहा – क्रियापद बदलले तर कर्तरी.
  3. नाही बदलले तर कर्माचे लिंग/वचन बदलून पाहा – क्रियापद बदलले तर कर्मणी.
  4. दोन्हीप्रमाणे बदलत नसेल तर भावे प्रयोग.
परीक्षेसाठी : तीन प्रयोगांच्या व्याख्या, उपप्रकार, फरक, आणि "दिलेल्या वाक्याचा प्रयोग ओळखा" हा प्रश्न जवळजवळ प्रत्येक पत्रिकेत येतो.

सरावासाठी उदाहरणे : प्रयोग

  1. "मुले क्रिकेट खेळतात." – कर्तरी.
  2. "मुलांनी क्रिकेट खेळले." – कर्मणी (कर्म : क्रिकेट).
  3. "शिक्षकांनी मुलांना शिकवले." – भावे.

संभाव्य परीक्षा प्रश्न

  1. (दीर्घोत्तरी) प्रयोग म्हणजे काय? कर्तरी, कर्मणी व भावे प्रयोग उदाहरणांसह स्पष्ट करा.
  2. (दीर्घोत्तरी) कर्मणी प्रयोगाचे उपप्रकार स्पष्ट करून कर्मणी व भावे प्रयोगातील फरक लिहा.
  3. (लघुत्तरी) प्रयोग ओळखा : (अ) सीता गाणे गाते. (आ) सीतेने गाणे गायले. (इ) सीतेने मुलांना बोलावले.
  4. (टीप) भावे प्रयोग
  5. (लघुत्तरी) प्रयोग ओळखण्याची पद्धत थोडक्यात लिहा.