MH State Board All Notes Free5th to 12th & BA, BSc, B.Com 🔍

स्वतंत्र भारत: इ.स. १९४८-२०१० (Independent India: 1948-2010 AD) HIS6M5

RTMNU B.A. सत्र 6 · इतिहास (History) · 4 घटक (Units) · प्रत्येक घटकाच्या नोट्स

विद्यापीठRTMNU – राष्ट्रसंत तुकडोजी महाराज नागपूर विद्यापीठ, नागपूर
अभ्यासक्रमB.A. (Four Year UG Programme, NEP 2020) – इतिहास (History)
सत्र (Semester)सत्र VI (Semester VI)
पेपर कोडHIS6M5
पेपरचे नावस्वतंत्र भारत: इ.स. १९४८-२०१० (Independent India: 1948-2010 AD)
प्रकारMinor (Other than Major)
क्रेडिट्स4
गुणTheory 80 + Internal (CIE) 20 = 100 (Min. passing 40)
अभ्यासक्रम (Syllabus)as per official RTMNU NEP 2020 syllabus 2026-27 (Semester V–VI)

खालील घटक व मुद्दे RTMNU च्या अधिकृत अभ्यासक्रमानुसार आहेत; नोट्स व प्रश्न PadhaiNotes ने सोप्या मराठीत लिहिले आहेत. संदर्भ ग्रंथही वाचा. RTMNU BA इतिहास – सर्व पेपर

घटक (Units)

  1. 1घटक I: संस्थानांचे एकीकरण व संविधान निर्मितीNotes
  2. 2घटक II: आर्थिक नियोजन व विकास धोरणेNotes
  3. 3घटक III: परराष्ट्र धोरण, गोवा मुक्ती व युद्धेNotes
  4. 4घटक IV: आणीबाणी, जनआंदोलने व वैज्ञानिक प्रगतीNotes

RTMNU B.A. Sem 6 · HIS6M5 · Unit I

घटक I: संस्थानांचे एकीकरण व संविधान निर्मिती

अभ्यासक्रमातील मुद्दे (RTMNU)

  • भारतीय संस्थानांचे विलीनीकरण, सरदार पटेलांची भूमिका
  • भारतीय संविधानाची निर्मिती, मसुदा समिती (Drafting Committee)
  • भारतीय संविधानाची ठळक वैशिष्ट्ये; राज्यांची पुनर्रचना

मूळ अभ्यासक्रम (English): Unit I: Integration of Indian Princely States, Role of Sardar Patel; Making of Indian Constitution, Drafting Committee; Salient Features of Indian Constitution; Reorganization of States

१. भारतीय संस्थानांचे विलीनीकरण आणि सरदार पटेलांची भूमिका

अर्थ: १९४७ मध्ये ब्रिटिश सत्ता संपली तेव्हा भारतात ५५० पेक्षा जास्त संस्थाने (Princely States) होती. ती भारतीय संघराज्यात सामील करून घेण्याची प्रक्रिया म्हणजे संस्थानांचे विलीनीकरण (Integration of Princely States).

समस्येची पार्श्वभूमी

  • भारतीय स्वातंत्र्य कायदा १९४७ नुसार संस्थानांवरील ब्रिटिश सार्वभौमत्व संपले. संस्थानांना भारत किंवा पाकिस्तानमध्ये सामील होण्याचा किंवा स्वतंत्र राहण्याचा पर्याय मिळाला.
  • संस्थाने स्वतंत्र राहिली असती तर देशाची एकता व सुरक्षितता धोक्यात आली असती.

सरदार पटेलांची भूमिका

  • संस्थान खाते (States Department): जुलै १९४७ मध्ये हे खाते स्थापन झाले. त्याचे प्रमुख सरदार वल्लभभाई पटेल होते आणि सचिव व्ही. पी. मेनन होते.
  • सामीलनामा (Instrument of Accession): संस्थानिकांनी संरक्षण, परराष्ट्र व्यवहार आणि दळणवळण हे तीन विषय भारताकडे सोपवावेत, अशी व्यवस्था केली.
  • जैसे थे करार (Standstill Agreement): या करारामुळे जुनी प्रशासकीय व्यवस्था तात्पुरती चालू ठेवण्यात आली.
  • संस्थानिकांना तनखा (Privy Purse) आणि काही विशेषाधिकार देऊन त्यांचे मन वळवले.
  • देशभक्तीचे आवाहन, मुत्सद्देगिरी आणि गरज पडल्यास कठोर कारवाई असे धोरण अवलंबले.
  • लहान संस्थाने एकत्र करून नवीन संघ (उदा. सौराष्ट्र, मध्य भारत) निर्माण केले.
संस्थानसमस्याउपाय / परिणाम
जुनागडनवाब पाकिस्तानात सामील झाला, पण प्रजा भारताच्या बाजूने होती.१९४८ मध्ये सार्वमत घेण्यात आले. त्यानंतर जुनागड भारतात सामील झाले.
हैदराबादनिजामाला स्वतंत्र राहायचे होते. कासिम रझवीच्या रझाकारांनी जनतेवर अत्याचार केले.सप्टेंबर १९४८ मध्ये पोलीस कारवाई (Operation Polo) झाली. १७ सप्टेंबर १९४८ रोजी हैदराबाद भारतात विलीन झाले. हा दिवस मराठवाडा मुक्तिसंग्राम दिन म्हणून पाळला जातो.
जम्मू-काश्मीरराजा हरिसिंग यांचा निर्णय लांबला. त्याच काळात पाकिस्तान समर्थित टोळ्यांनी आक्रमण केले.२६ ऑक्टोबर १९४७ रोजी सामीलनाम्यावर स्वाक्षरी झाली.
लक्षात ठेवा: एकसंध भारत घडवल्यामुळे पटेलांना भारताचे लोहपुरुष (Iron Man of India) असे म्हणतात.

२. भारतीय संविधानाची निर्मिती आणि मसुदा समिती

संविधान सभा (Constituent Assembly)

  • संविधान सभेची स्थापना १९४६ च्या कॅबिनेट मिशन योजनेनुसार झाली. तिचे सदस्य प्रांतिक विधिमंडळांनी अप्रत्यक्ष पद्धतीने निवडले.
  • पहिली बैठक: ९ डिसेंबर १९४६. हंगामी अध्यक्ष डॉ. सच्चिदानंद सिन्हा होते.
  • कायम अध्यक्ष: डॉ. राजेंद्र प्रसाद. संविधानविषयक सल्लागार: बी. एन. राव.
  • उद्दिष्टांचा ठराव (Objectives Resolution): पं. नेहरूंनी १३ डिसेंबर १९४६ रोजी मांडला. पुढे हाच ठराव प्रस्तावनेचा आधार ठरला.

मसुदा समिती (Drafting Committee)

  • स्थापना: २९ ऑगस्ट १९४७. अध्यक्ष: डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर.
  • सदस्य: एन. गोपालस्वामी अय्यंगार, अल्लादी कृष्णस्वामी अय्यर, के. एम. मुन्शी, सय्यद मोहम्मद सादुल्ला, बी. एल. मित्तर (त्यांच्या जागी एन. माधव राव), डी. पी. खेतान (त्यांच्या मृत्यूनंतर टी. टी. कृष्णमाचारी).
  • समितीने मसुदा तयार केला. त्यावर संविधान सभेत सविस्तर चर्चा होऊन अनेक दुरुस्त्या झाल्या.
  • संविधान निर्मितीस सुमारे २ वर्षे ११ महिने १८ दिवस लागले.
  • २६ नोव्हेंबर १९४९ रोजी संविधान स्वीकारले गेले (संविधान दिन). २६ जानेवारी १९५० रोजी ते अमलात आले (प्रजासत्ताक दिन).
  • मूळ संविधानात ३९५ कलमे, २२ भाग आणि ८ अनुसूची होत्या.
डॉ. आंबेडकरांना त्यांच्या प्रमुख योगदानामुळे भारतीय संविधानाचे शिल्पकार म्हणतात.

३. भारतीय संविधानाची प्रमुख वैशिष्ट्ये

  1. जगातील सर्वात मोठे लिखित संविधान: त्यात सविस्तर तरतुदी आहेत.
  2. प्रस्तावना (Preamble): भारताला सार्वभौम, समाजवादी, धर्मनिरपेक्ष, लोकशाही गणराज्य घोषित करते. 'समाजवादी' व 'धर्मनिरपेक्ष' हे शब्द ४२ व्या घटनादुरुस्तीने (१९७६) जोडले गेले.
  3. संसदीय शासन पद्धती: ब्रिटिश पद्धतीवर आधारित आहे. यात मंत्रिमंडळ संसदेला जबाबदार असते.
  4. संघराज्य व्यवस्था (Federal System) पण केंद्राकडे झुकलेली: केंद्र, राज्य आणि समवर्ती अशा तीन सूची आहेत.
  5. मूलभूत हक्क (Fundamental Rights): भाग III मध्ये आहेत आणि न्यायालयात दाद मागता येते.
  6. राज्य धोरणाची मार्गदर्शक तत्त्वे (DPSP): भाग IV मध्ये आहेत. त्यांचे उद्दिष्ट कल्याणकारी राज्य हे आहे.
  7. मूलभूत कर्तव्ये: ४२ व्या घटनादुरुस्तीने (भाग IV-A) जोडली गेली.
  8. स्वतंत्र व एकात्मिक न्यायव्यवस्था: सर्वोच्च न्यायालय शिखरस्थानी आहे आणि न्यायालयीन पुनर्विलोकनाचा अधिकार आहे.
  9. एकेरी नागरिकत्व आणि प्रौढ मताधिकार (Universal Adult Franchise).
  10. ताठर व लवचिक यांचा समन्वय: घटनादुरुस्तीच्या वेगवेगळ्या पद्धती आहेत.
  11. आणीबाणीविषयक तरतुदी: राष्ट्रीय, राज्य (राष्ट्रपती राजवट) आणि आर्थिक आणीबाणी.
  12. विविध स्रोतांचा वापर: ब्रिटन, अमेरिका, आयर्लंड, कॅनडा इत्यादी देशांच्या संविधानांतून तरतुदी घेतल्या.

४. राज्यांची पुनर्रचना (Reorganization of States)

पार्श्वभूमी

  • ब्रिटिशकालीन प्रांतरचना प्रशासकीय सोयीसाठी होती. त्यात भाषिक एकतेचा विचार नव्हता.
  • काँग्रेसने स्वातंत्र्यापूर्वीच भाषावार प्रांतरचनेला पाठिंबा दिला होता.

प्रमुख टप्पे

  • दार आयोग (१९४८): न्या. एस. के. दार यांच्या या आयोगाने भाषावार रचनेस विरोध केला आणि प्रशासकीय सोयीला प्राधान्य दिले.
  • जे.व्ही.पी. समिती (१९४८-४९): जवाहरलाल नेहरू, वल्लभभाई पटेल आणि पट्टाभी सीतारामय्या यांच्या या समितीनेही तात्काळ भाषावार रचना नाकारली.
  • आंध्र प्रदेश: तेलुगू भाषिक राज्यासाठी पोट्टी श्रीरामलू यांनी उपोषण केले आणि त्यात त्यांचा मृत्यू झाला (१९५२). त्यानंतर १ ऑक्टोबर १९५३ रोजी आंध्र राज्य स्थापन झाले.
  • राज्य पुनर्रचना आयोग (१९५३): अध्यक्ष फजल अली, सदस्य के. एम. पण्णीकर व हृदयनाथ कुंझरू. आयोगाने १९५५ मध्ये अहवाल दिला.
  • राज्य पुनर्रचना कायदा १९५६: या कायद्याने १४ राज्ये व ६ केंद्रशासित प्रदेश निर्माण झाले. विदर्भ (नागपूरसह) द्विभाषिक मुंबई राज्यात सामील झाला.
  • संयुक्त महाराष्ट्र चळवळ: या चळवळीत अनेकांनी बलिदान दिले (हुतात्मा चौक). परिणामी १ मे १९६० रोजी महाराष्ट्र व गुजरात ही राज्ये निर्माण झाली.
  • पुढील बदल: पंजाब-हरियाणा विभाजन (१९६६). २००० मध्ये छत्तीसगड, उत्तराखंड आणि झारखंड ही नवी राज्ये झाली.

परिणाम

  • फायदे: प्रादेशिक भाषांचा विकास झाला, प्रशासन लोकाभिमुख झाले आणि लोकशाही सहभाग वाढला.
  • तोटे: सीमावाद (उदा. बेळगाव प्रश्न) निर्माण झाले, प्रादेशिकतेची भावना वाढली आणि नवीन राज्यांच्या मागण्या सुरू झाल्या.
राज्यांची संख्या आणि रचना कालांतराने बदलत गेली आहे. नवीनतम माहितीसाठी विद्यार्थ्यांनी अद्ययावत स्रोत तपासावेत.

संभाव्य परीक्षा प्रश्न

  1. (दीर्घोत्तरी प्रश्न) भारतीय संस्थानांच्या विलीनीकरणात सरदार वल्लभभाई पटेल यांची भूमिका स्पष्ट करा. जुनागड, हैदराबाद व काश्मीर प्रश्नांची चर्चा करा.
  2. (दीर्घोत्तरी प्रश्न) भारतीय संविधानाची निर्मिती कशी झाली ते सांगून संविधानाची प्रमुख वैशिष्ट्ये विशद करा.
  3. (लघुत्तरी प्रश्न / टीप) टीप लिहा: मसुदा समिती (Drafting Committee)
  4. (लघुत्तरी प्रश्न / टीप) टीप लिहा: राज्य पुनर्रचना आयोग व राज्य पुनर्रचना कायदा १९५६
  5. (लघुत्तरी प्रश्न / टीप) टीप लिहा: हैदराबाद मुक्तिसंग्राम (पोलीस कारवाई १९४८)

RTMNU B.A. Sem 6 · HIS6M5 · Unit II

घटक II: आर्थिक नियोजन व विकास धोरणे

अभ्यासक्रमातील मुद्दे (RTMNU)

  • भारतीय नियोजन आयोग (Planning Commission)
  • जमीन सुधारणा; भूदान चळवळ; हरित क्रांती
  • औद्योगिक धोरण; बँकांचे राष्ट्रीयीकरण

मूळ अभ्यासक्रम (English): Unit II: Planning Commission of India; Land Reforms; Bhudaan Movement; Green Revolution; Industrial Policy; Nationalization of Banks

१. भारतीय नियोजन आयोग (Planning Commission of India)

अर्थ: देशातील उपलब्ध साधनसंपत्तीचा योग्य वापर करून ठराविक काळात ठरलेली आर्थिक व सामाजिक उद्दिष्टे साध्य करणे म्हणजे आर्थिक नियोजन (Economic Planning). स्वातंत्र्यानंतर भारताने नियोजनाचा मार्ग स्वीकारला.

स्थापना व स्वरूप

  • स्थापना: १५ मार्च १९५० रोजी केंद्र सरकारच्या मंत्रिमंडळ ठरावाद्वारे.
  • स्वरूप: ही घटनात्मक किंवा वैधानिक संस्था नव्हती, तर सल्लागार संस्था होती.
  • अध्यक्ष: पंतप्रधान (पहिले अध्यक्ष – पं. जवाहरलाल नेहरू). पहिले उपाध्यक्ष – गुलझारीलाल नंदा.
  • योजनांना अंतिम मान्यता देण्यासाठी १९५२ मध्ये राष्ट्रीय विकास परिषद (NDC) स्थापन झाली.

कार्ये

  • देशातील साधनसंपत्तीचा अंदाज घेणे.
  • पंचवार्षिक योजना तयार करणे व प्राधान्यक्रम ठरवणे.
  • योजनांच्या अंमलबजावणीचा आढावा व मूल्यमापन करणे.

महत्त्वाच्या पंचवार्षिक योजना

  • पहिली योजना (१९५१–५६): शेती, सिंचन व पुनर्वसनावर भर.
  • दुसरी योजना (१९५६–६१): पी. सी. महालनोबिस प्रतिमान (Mahalanobis Model) – जड व मूलभूत उद्योगांवर भर.
  • तिसरी योजना (१९६१–६६): स्वावलंबी अर्थव्यवस्थेचे उद्दिष्ट; युद्धे व दुष्काळामुळे अपयश.
  • योजना सुट्टी (Plan Holiday) १९६६–६९: या काळात वार्षिक योजना राबवल्या.
  • शेवटची (बारावी) योजना २०१२–१७.
लक्षात ठेवा: १ जानेवारी २०१५ पासून नियोजन आयोगाऐवजी नीती आयोग (NITI Aayog) अस्तित्वात आला.

२. भूमी सुधारणा (Land Reforms)

अर्थ: जमिनीच्या मालकीतील विषमता दूर करून प्रत्यक्ष कसणाऱ्याला जमिनीचा हक्क देणे आणि शेती उत्पादन वाढवणे म्हणजे भूमी सुधारणा. ‘कसेल त्याची जमीन’ हे मुख्य तत्त्व होते.

प्रमुख उपाय

  1. जमीनदारी निर्मूलन: जमीनदार, जहागीरदार, इनामदार यांसारखे मध्यस्थ नष्ट करण्यात आले.
  2. कूळ कायदे (Tenancy Reforms): खंड मर्यादित करणे, कुळांना संरक्षण व मालकी हक्क देणे.
  3. जमीन कमाल मर्यादा (Land Ceiling): एका व्यक्तीकडे ठराविक मर्यादेपेक्षा जास्त जमीन ठेवण्यास बंदी; अतिरिक्त जमीन भूमिहीनांना वाटप.
  4. जमिनीचे एकत्रीकरण (Consolidation of Holdings): विखुरलेले तुकडे एकत्र करणे.
  5. सहकारी शेतीला प्रोत्साहन.

जमीन सुधारणा कायद्यांना न्यायालयीन आव्हानापासून संरक्षण देण्यासाठी १९५१ च्या पहिल्या घटनादुरुस्तीने नववी अनुसूची (Ninth Schedule) जोडली गेली.

मर्यादा

  • बेनामी व्यवहार व नातेवाईकांच्या नावे जमीन हस्तांतरण.
  • राज्यांमध्ये अंमलबजावणी असमान; जमिनीच्या नोंदी अपूर्ण.
  • राजकीय इच्छाशक्तीचा अभाव.

३. भूदान चळवळ (Bhoodan Movement)

  • प्रणेते: आचार्य विनोबा भावे (गांधीवादी, सर्वोदय विचार). त्यांचा आश्रम पवनार (वर्धा) येथे होता.
  • सुरुवात: १८ एप्रिल १९५१, पोचमपल्ली गाव (नलगोंडा जिल्हा, तेलंगणा).
  • पहिले दाते – रामचंद्र रेड्डी यांनी १०० एकर जमीन दान केली.
  • उद्देश: हिंसेशिवाय, हृदयपरिवर्तनाद्वारे श्रीमंत जमीनमालकांकडून जमीन मिळवून ती भूमिहीनांना वाटणे.
  • पुढे ग्रामदान (संपूर्ण गावाची जमीन गावसमूहाच्या मालकीची) ही कल्पना पुढे आली.
  • जयप्रकाश नारायण यांसारख्या नेत्यांनी चळवळीला पाठिंबा दिला.

मूल्यमापन

  • गुण: अहिंसक मार्गाने भूमीप्रश्नाकडे लक्ष वेधले; नैतिक जागृती घडवली.
  • दोष: दान मिळालेली बरीच जमीन नापीक होती; वाटप अपूर्ण राहिले; कायदेशीर व संघटनात्मक पाठबळ कमी पडले.

४. हरितक्रांती (Green Revolution)

अर्थ: १९६० च्या दशकाच्या मध्यापासून सुधारित तंत्रज्ञानामुळे अन्नधान्य उत्पादनात झालेली जलद वाढ म्हणजे हरितक्रांती.

पार्श्वभूमी व व्यक्ती

  • १९६५–६६ चे दुष्काळ व अन्नधान्यासाठी परदेशी (PL-480) मदतीवर अवलंबित्व.
  • डॉ. एम. एस. स्वामिनाथन – भारतातील हरितक्रांतीचे जनक.
  • नॉर्मन बोरलॉग – मेक्सिकन बुटक्या गव्हाच्या जाती विकसित केल्या.
  • सी. सुब्रमण्यम – तत्कालीन कृषिमंत्री.

घटक

  • अधिक उत्पादन देणारे बियाणे (HYV Seeds)
  • रासायनिक खते व कीटकनाशके
  • सिंचन सुविधा, यांत्रिकीकरण (ट्रॅक्टर, पंप)
  • कृषी कर्ज व हमीभाव (MSP)

परिणाम

सकारात्मकनकारात्मक
अन्नधान्यात स्वयंपूर्णताप्रादेशिक असमतोल (पंजाब, हरियाणा, पश्चिम उत्तर प्रदेशाला जास्त लाभ)
गहू उत्पादनात मोठी वाढमुख्यतः गहू व तांदूळ; डाळी-कडधान्ये दुर्लक्षित
शेतकऱ्यांचे उत्पन्न वाढलेश्रीमंत व गरीब शेतकऱ्यांतील दरी वाढली
कृषीपूरक उद्योगांना चालनाजमिनीचा कस घटणे, भूजल घट, प्रदूषण

५. औद्योगिक धोरण (Industrial Policy)

देशातील उद्योगांचा विकास, सरकारी व खाजगी क्षेत्रांची भूमिका ठरवणारे सरकारी धोरण म्हणजे औद्योगिक धोरण. भारताने मिश्र अर्थव्यवस्था (Mixed Economy) स्वीकारली.

धोरणप्रमुख वैशिष्ट्ये
औद्योगिक धोरण ठराव १९४८मिश्र अर्थव्यवस्थेचा पाया; उद्योगांचे चार गट; संरक्षण, अणुऊर्जा, रेल्वे सरकारी मक्तेदारीत
औद्योगिक धोरण ठराव १९५६उद्योगांच्या तीन अनुसूची (A, B, C); सार्वजनिक क्षेत्राला प्रमुख स्थान; समाजवादी समाजरचनेचे उद्दिष्ट; ‘आर्थिक संविधान’ म्हणून ओळख
१९७७ व १९८० चे धोरणलघु व ग्रामीण उद्योगांवर भर
नवीन औद्योगिक धोरण १९९१उदारीकरण, खाजगीकरण, जागतिकीकरण (LPG); परवाना राज बहुतांश रद्द; परकीय गुंतवणुकीस प्रोत्साहन; पंतप्रधान पी. व्ही. नरसिंह राव, अर्थमंत्री डॉ. मनमोहन सिंग

उद्योगांवर नियंत्रणासाठी उद्योग (विकास व नियमन) कायदा १९५१ करण्यात आला.

६. बँकांचे राष्ट्रीयीकरण (Nationalization of Banks)

अर्थ: खाजगी बँकांची मालकी व व्यवस्थापन सरकारने आपल्या ताब्यात घेणे.

टप्पे

  • १९४९ – भारतीय रिझर्व्ह बँकेचे (RBI) राष्ट्रीयीकरण.
  • १९५५ – इम्पीरियल बँकेचे रूपांतर स्टेट बँक ऑफ इंडिया (SBI) मध्ये.
  • १९ जुलै १९६९ – पंतप्रधान इंदिरा गांधी यांनी ५० कोटी रुपयांहून अधिक ठेवी असलेल्या १४ प्रमुख बँकांचे राष्ट्रीयीकरण केले.
  • १९८० – आणखी ६ बँकांचे राष्ट्रीयीकरण.

उद्दिष्टे / कारणे

  • बँकिंग मोजक्या उद्योगपतींच्या हातात केंद्रित होते (वर्ग बँकिंग) ते संपवणे.
  • शेती, लघुउद्योग यांसारख्या प्राधान्य क्षेत्राला (Priority Sector) कर्जपुरवठा.
  • ग्रामीण भागात बँक शाखांचा विस्तार.
  • बचत वाढवून ती नियोजनाच्या उद्दिष्टांसाठी वापरणे.

परिणाम

  • फायदे: ग्रामीण शाखांची संख्या वाढली, ‘वर्ग बँकिंग’ऐवजी ‘जन बँकिंग’ (Mass Banking), हरितक्रांतीला कर्जपुरवठा.
  • तोटे: थकीत कर्जे (NPA), राजकीय हस्तक्षेप, कार्यक्षमतेचा अभाव.
परीक्षेसाठी टीप: बँक राष्ट्रीयीकरणाचा निर्णय सुरुवातीला अध्यादेशाद्वारे घेतला गेला व नंतर कायदा करण्यात आला. सध्याच्या सार्वजनिक बँकांची संख्या विलीनीकरणांमुळे बदलली आहे; ताजी माहिती तपासावी.

संभाव्य परीक्षा प्रश्न

  1. (दीर्घोत्तरी प्रश्न) भारतीय नियोजन आयोगाची स्थापना, रचना व कार्ये स्पष्ट करून पहिल्या तीन पंचवार्षिक योजनांचा आढावा घ्या.
  2. (दीर्घोत्तरी प्रश्न) हरितक्रांती म्हणजे काय? हरितक्रांतीचे घटक व तिचे भारतीय शेतीवर झालेले परिणाम सविस्तर लिहा.
  3. (लघुत्तरी प्रश्न / टीप) विनोबा भावे यांची भूदान चळवळ यावर टीप लिहा.
  4. (लघुत्तरी प्रश्न / टीप) १९५६ चा औद्योगिक धोरण ठराव यावर टीप लिहा.
  5. (लघुत्तरी प्रश्न / टीप) १९६९ चे बँकांचे राष्ट्रीयीकरण – कारणे व परिणाम थोडक्यात लिहा.

RTMNU B.A. Sem 6 · HIS6M5 · Unit III

घटक III: परराष्ट्र धोरण, गोवा मुक्ती व युद्धे

अभ्यासक्रमातील मुद्दे (RTMNU)

  • अलिप्ततावादाचे धोरण (Non-Alignment) - पं. जवाहरलाल नेहरूंची भूमिका
  • गोवा मुक्ती १९६१; भारत-चीन युद्ध १९६२
  • भारत-पाकिस्तान युद्धे - १९६५; १९७१; १९९९

मूळ अभ्यासक्रम (English): Unit III: Policy of Non- Alignment - Role of Pt. J. Nehru; Liberation of Goa 1961; Sino-War -1962; Indo-Pak Wars-1965; 1971;1999

१. अलिप्ततावादाचे धोरण (Policy of Non-Alignment) – पं. जवाहरलाल नेहरूंची भूमिका

अर्थ: दुसऱ्या महायुद्धानंतर जग दोन गटांत विभागले गेले. एक गट अमेरिकाप्रणीत भांडवलशाही देशांचा होता, तर दुसरा सोव्हिएत रशियाप्रणीत साम्यवादी देशांचा होता. या दोन गटांतील तणावाला शीतयुद्ध (Cold War) म्हणतात. कोणत्याही लष्करी गटात सामील न होता प्रत्येक प्रश्नावर स्वतंत्रपणे, गुणवत्तेनुसार निर्णय घेणे म्हणजे अलिप्ततावाद. अलिप्तता म्हणजे तटस्थता किंवा निष्क्रियता नव्हे, तर ते स्वतंत्र आणि सक्रिय परराष्ट्र धोरण आहे.

अलिप्ततावादाची प्रमुख वैशिष्ट्ये

  • स्वतंत्र परराष्ट्र धोरण: कोणत्याही महासत्तेच्या दबावाखाली न येता निर्णय घेणे.
  • लष्करी करारांपासून दूर राहणे: NATO, SEATO, वॉर्सा करार यांसारख्या लष्करी गटांत सहभाग न घेणे.
  • वसाहतवाद व वंशवादाला विरोध: आशिया-आफ्रिकेतील स्वातंत्र्य चळवळींना पाठिंबा देणे आणि वर्णभेदाचा निषेध करणे.
  • शांततामय सहजीवन: पंचशील तत्त्वांवर आधारित संबंध ठेवणे.
  • निःशस्त्रीकरण: अण्वस्त्रस्पर्धेला विरोध करणे.
  • संयुक्त राष्ट्रसंघाला (UNO) पाठिंबा देणे.

नेहरूंची भूमिका

  • नेहरू हे भारताचे पहिले पंतप्रधान आणि परराष्ट्रमंत्री होते. अलिप्ततावादी धोरणाचे ते प्रमुख शिल्पकार मानले जातात.
  • पंचशील (१९५४): भारत-चीन करारात पाच तत्त्वे मांडली गेली: परस्परांच्या सार्वभौमत्वाचा आदर, आक्रमण न करणे, अंतर्गत बाबींमध्ये हस्तक्षेप न करणे, समानता व परस्पर लाभ आणि शांततामय सहजीवन.
  • बांडुंग परिषद (१९५५): इंडोनेशियात झालेल्या आशियाई-आफ्रिकी देशांच्या या परिषदेत नेहरूंनी महत्त्वाची भूमिका बजावली.
  • बेलग्रेड परिषद (१९६१): येथे अलिप्त राष्ट्र चळवळीची (Non-Aligned Movement – NAM) औपचारिक सुरुवात झाली. या चळवळीचे प्रमुख संस्थापक नेते पुढीलप्रमाणे होते: नेहरू (भारत), नासेर (इजिप्त), टिटो (युगोस्लाव्हिया), सुकार्णो (इंडोनेशिया) आणि न्क्रुमा (घाना).
  • कोरिया युद्धासारख्या आंतरराष्ट्रीय संघर्षांत भारताने शांतता प्रस्थापित करण्यासाठी मध्यस्थीचा प्रयत्न केला.
महत्त्व: अलिप्ततावादामुळे नवस्वतंत्र भारताला दोन्ही गटांकडून आर्थिक व तांत्रिक मदत मिळाली. तसेच तिसऱ्या जगाचे नेतृत्व भारताकडे आले. टीका: १९६२ च्या चीन युद्धात या धोरणाच्या मर्यादा स्पष्ट झाल्या, असे काही अभ्यासक मानतात.

२. गोवा मुक्ती १९६१ (Liberation of Goa); भारत-चीन युद्ध १९६२ (Sino-War)

अ) गोवा मुक्ती १९६१

  • पार्श्वभूमी: इ.स. १५१० मध्ये अल्बुकर्कने गोवा जिंकला. त्यानंतर सुमारे साडेचारशे वर्षे गोवा, दमण आणि दीव पोर्तुगीजांच्या ताब्यात होते. भारत १९४७ मध्ये स्वतंत्र झाला, तरीही पोर्तुगालने हे प्रदेश सोडण्यास नकार दिला.
  • मुक्ती आंदोलन: डॉ. राम मनोहर लोहिया यांनी १९४६ मध्ये गोव्यात सविनय कायदेभंगाची सुरुवात केली (१८ जून हा 'गोवा क्रांती दिन' म्हणून ओळखला जातो). १९५५ मध्ये देशभरातील सत्याग्रहींनी गोव्यात सत्याग्रह केला. पोर्तुगीज पोलिसांच्या गोळीबारात अनेक सत्याग्रही शहीद झाले. महाराष्ट्रातील अनेक कार्यकर्त्यांनी या लढ्यात सक्रिय सहभाग घेतला.
  • राजनैतिक प्रयत्न: नेहरूंनी सुरुवातीला शांततामय वाटाघाटींचा मार्ग स्वीकारला. मात्र पोर्तुगाल ठाम राहिल्याने लष्करी कारवाईचा निर्णय घेण्यात आला.
  • ऑपरेशन विजय (डिसेंबर १९६१): भारतीय भूदल, नौदल आणि हवाई दलाने संयुक्त कारवाई केली. १९ डिसेंबर १९६१ रोजी पोर्तुगीज गव्हर्नर जनरलने शरणागती पत्करली. हा दिवस गोवा मुक्ती दिन म्हणून साजरा केला जातो.
  • परिणाम: गोवा, दमण व दीव यांचा केंद्रशासित प्रदेश बनला. पुढे ३० मे १९८७ रोजी गोव्याला घटकराज्याचा दर्जा मिळाला. या घटनेमुळे भारतातील युरोपीय वसाहतवादाचा शेवट झाला.

ब) भारत-चीन युद्ध १९६२

कारणे:

  1. सीमावाद: पूर्वेकडील मॅकमोहन रेषा (१९१४ ची सिमला परिषद) चीनने मान्य केली नाही. पश्चिमेकडे अक्साई चीन (लडाख) भागावर दोन्ही देशांनी हक्क सांगितला.
  2. तिबेट प्रश्न: १९५९ मध्ये दलाई लामांना भारताने आश्रय दिला. यामुळे चीन नाराज झाला.
  3. अक्साई चीनमधून चीनने बांधलेला रस्ता आणि भारताचे 'फॉरवर्ड पॉलिसी' धोरण यांमुळे तणाव वाढला.

घटनाक्रम: २० ऑक्टोबर १९६२ रोजी चीनने लडाख आणि NEFA (आजचे अरुणाचल प्रदेश) या दोन्ही आघाड्यांवर एकाच वेळी हल्ला केला. भारतीय सैन्याकडे पुरेशी तयारी, साधनसामग्री आणि थंडीसाठी आवश्यक साहित्य नव्हते. २१ नोव्हेंबर १९६२ रोजी चीनने एकतर्फी युद्धबंदी जाहीर केली.

परिणाम:

  • भारताचा पराभव झाला. अक्साई चीनचा भाग चीनच्या ताब्यात राहिला.
  • 'हिंदी-चिनी भाई भाई' आणि पंचशील या संकल्पनांना मोठा धक्का बसला.
  • संरक्षणमंत्री व्ही. के. कृष्ण मेनन यांना राजीनामा द्यावा लागला. नेहरूंच्या प्रतिष्ठेलाही धक्का बसला.
  • युद्धानंतर भारताने संरक्षण दलांचे आधुनिकीकरण आणि संरक्षण खर्चात वाढ करण्यास सुरुवात केली.

३. भारत-पाकिस्तान युद्धे – १९६५, १९७१, १९९९ (Indo-Pak Wars)

अ) १९६५ चे युद्ध

  • कारणे: एप्रिल १९६५ मध्ये कच्छच्या रणात चकमक झाली. त्यानंतर ऑगस्ट १९६५ मध्ये पाकिस्तानने ऑपरेशन जिब्राल्टर अंतर्गत काश्मीरमध्ये घुसखोर पाठवले.
  • घटनाक्रम: सप्टेंबर १९६५ मध्ये भारताने पंजाब आघाडीवर प्रत्युत्तर दिले. असल उत्तरच्या लढाईत पाकिस्तानी रणगाड्यांचा पराभव झाला. याच लढाईत हवालदार अब्दुल हमीद यांना परमवीर चक्र मिळाले. संयुक्त राष्ट्रसंघाच्या प्रयत्नांनंतर २३ सप्टेंबर १९६५ रोजी युद्धबंदी झाली.
  • नेतृत्व: पंतप्रधान लाल बहादूर शास्त्री यांनी 'जय जवान, जय किसान' ही घोषणा दिली.
  • ताश्कंद करार (१० जानेवारी १९६६): सोव्हिएत पंतप्रधान कोसिगिन यांच्या मध्यस्थीने शास्त्री आणि अयुबखान यांच्यात हा करार झाला. दुसऱ्याच दिवशी ताश्कंद येथे शास्त्रीजींचे निधन झाले.

ब) १९७१ चे युद्ध – बांगलादेश मुक्ती

  • कारणे: पूर्व पाकिस्तानवर भाषिक, आर्थिक आणि राजकीय अन्याय होत होता. १९७० च्या निवडणुकीत शेख मुजिबुर रहमान यांच्या अवामी लीगने बहुमत मिळवले, तरी त्यांना सत्ता नाकारण्यात आली. मार्च १९७१ पासून पाकिस्तानी लष्कराने तेथे दडपशाही सुरू केली. परिणामी सुमारे एक कोटी निर्वासित भारतात आले.
  • भारत-सोव्हिएत मैत्री करार (ऑगस्ट १९७१): या करारामुळे भारताला आंतरराष्ट्रीय पाठबळ मिळाले.
  • युद्ध: ३ डिसेंबर १९७१ रोजी पाकिस्तानने भारतीय हवाई तळांवर हल्ला केला. त्यानंतर भारताने पूर्व आणि पश्चिम दोन्ही आघाड्यांवर प्रत्युत्तर दिले. लष्करप्रमुख जनरल सॅम माणेकशॉ होते. १६ डिसेंबर १९७१ रोजी ढाका येथे ले. जन. नियाझी यांनी ले. जन. जगजीतसिंग अरोरा यांच्यासमोर शरणागती पत्करली. सुमारे ९०,००० पेक्षा अधिक पाकिस्तानी युद्धकैदी झाले.
  • परिणाम: बांगलादेश हे स्वतंत्र राष्ट्र निर्माण झाले. इंदिरा गांधींचे नेतृत्व अधिक बळकट झाले. १६ डिसेंबर हा दिवस विजय दिवस म्हणून साजरा केला जातो.
  • सिमला करार (जुलै १९७२): इंदिरा गांधी आणि झुल्फिकार अली भुट्टो यांच्यात हा करार झाला. यानुसार दोन्ही देशांनी आपसातील प्रश्न द्विपक्षीय चर्चेने सोडवण्याचे मान्य केले.

क) कारगिल युद्ध १९९९

  • पार्श्वभूमी: फेब्रुवारी १९९९ मध्ये पंतप्रधान अटल बिहारी वाजपेयी यांनी लाहोर बसयात्रा करून शांततेचा प्रयत्न केला.
  • कारण: त्यानंतर काही महिन्यांतच पाकिस्तानी सैनिक आणि घुसखोरांनी कारगिल भागातील नियंत्रण रेषेवरील (LoC) उंच ठाण्यांवर ताबा मिळवला.
  • घटनाक्रम: मे ते जुलै १९९९ या काळात भारतीय लष्कराने ऑपरेशन विजय राबवले. हवाई दलाने याला 'ऑपरेशन सफेद सागर' अंतर्गत साथ दिली. टोलोलिंग आणि टायगर हिल यांसारखी ठाणी परत जिंकण्यात आली. कॅप्टन विक्रम बत्रा यांना मरणोत्तर परमवीर चक्र देण्यात आले.
  • परिणाम: भारताने संयम दाखवून नियंत्रण रेषा ओलांडली नाही. त्यामुळे भारताला आंतरराष्ट्रीय पाठिंबा मिळाला. युद्धानंतर गुप्तचर व्यवस्थेतील त्रुटी तपासण्यासाठी कारगिल आढावा समिती नेमण्यात आली. २६ जुलै हा दिवस 'कारगिल विजय दिवस' म्हणून साजरा केला जातो.

तुलनात्मक तक्ता

मुद्दा१९६५१९७११९९९
भारताचे पंतप्रधानलाल बहादूर शास्त्रीइंदिरा गांधीअटल बिहारी वाजपेयी
मुख्य कारणकाश्मीरमध्ये घुसखोरीपूर्व पाकिस्तानातील दडपशाहीकारगिल भागात घुसखोरी
परिणामताश्कंद करारबांगलादेशची निर्मिती, सिमला करारकारगिल ठाणी परत मिळवली
स्मरण दिन–१६ डिसेंबर (विजय दिवस)२६ जुलै (कारगिल विजय दिवस)
परीक्षा टीप: युद्धांवरील उत्तरे लिहिताना 'कारणे – घटनाक्रम – करार – परिणाम' हा क्रम वापरा. तसेच महत्त्वाच्या तारखा आणि नेत्यांची नावे आवर्जून नमूद करा.

संभाव्य परीक्षा प्रश्न

  1. (दीर्घोत्तरी प्रश्न) अलिप्ततावादाचा अर्थ स्पष्ट करून त्याची वैशिष्ट्ये सांगा आणि अलिप्ततावादी धोरणाच्या उभारणीत पं. जवाहरलाल नेहरूंची भूमिका विशद करा.
  2. (दीर्घोत्तरी प्रश्न) १९७१ च्या भारत-पाकिस्तान युद्धाची कारणे, घटनाक्रम व परिणाम सविस्तर लिहा.
  3. (लघुत्तरी प्रश्न / टीप) गोवा मुक्ती संग्राम १९६१ वर टीप लिहा.
  4. (लघुत्तरी प्रश्न / टीप) १९६२ च्या भारत-चीन युद्धाची कारणे थोडक्यात लिहा.
  5. (लघुत्तरी प्रश्न / टीप) कारगिल युद्ध १९९९ वर टीप लिहा.

RTMNU B.A. Sem 6 · HIS6M5 · Unit IV

घटक IV: आणीबाणी, जनआंदोलने व वैज्ञानिक प्रगती

अभ्यासक्रमातील मुद्दे (RTMNU)

  • राष्ट्रीय आणीबाणी - १९७५; इंदिरा गांधींची भूमिका
  • भारतातील जनआंदोलने - १९८० ते २०१०
  • विज्ञान व तंत्रज्ञानातील विकास

मूळ अभ्यासक्रम (English): Unit IV: National Emergency-1975; Role of Indira Gandhi; Indian Mass Movements-1980-2010; Development in Science & Technology

१. राष्ट्रीय आणीबाणी १९७५ व इंदिरा गांधींची भूमिका

अर्थ

आणीबाणी (Emergency) म्हणजे देशाच्या सुरक्षेला धोका निर्माण झाल्यास केंद्र सरकारला विशेष अधिकार देणारी घटनात्मक तरतूद. २५ जून १९७५ च्या रात्री राष्ट्रपती फखरुद्दीन अली अहमद यांनी पंतप्रधान इंदिरा गांधींच्या सल्ल्याने कलम ३५२ नुसार 'अंतर्गत अशांतता' या कारणावरून राष्ट्रीय आणीबाणी जाहीर केली. ती मार्च १९७७ पर्यंत (सुमारे २१ महिने) चालली.

आणीबाणीची कारणे

  • अलाहाबाद उच्च न्यायालयाचा निकाल (१२ जून १९७५): न्या. जगमोहनलाल सिन्हा यांनी राजनारायण खटल्यात इंदिरा गांधींची रायबरेलीतील निवडणूक रद्द ठरवली.
  • जयप्रकाश नारायण यांचे आंदोलन: गुजरातचे नवनिर्माण आंदोलन व बिहार आंदोलनातून 'संपूर्ण क्रांती'ची हाक.
  • आर्थिक संकट: महागाई, बेरोजगारी, दुष्काळ, १९७१ च्या युद्धाचा आर्थिक ताण.
  • संप व असंतोष: १९७४ चा रेल्वे संप, विरोधी पक्षांची एकजूट.

आणीबाणीतील प्रमुख घटना

  • मूलभूत हक्क स्थगित; विरोधी नेत्यांना मिसा (MISA) कायद्याखाली अटक.
  • वृत्तपत्रांवर सेन्सॉरशिप (Press Censorship).
  • इंदिरा गांधींचा २० कलमी कार्यक्रम व संजय गांधींचा पाच कलमी कार्यक्रम.
  • सक्तीची नसबंदी व झोपडपट्टी हटाव मोहिमेमुळे जनक्षोभ.
  • ४२ वी घटनादुरुस्ती (१९७६): सरनाम्यात 'समाजवादी', 'धर्मनिरपेक्ष', 'एकात्मता' शब्द; मूलभूत कर्तव्ये समाविष्ट.

परिणाम

  • १९७७ च्या निवडणुकीत काँग्रेसचा पराभव; जनता पक्ष सत्तेवर, मोरारजी देसाई पंतप्रधान.
  • अत्याचारांच्या चौकशीसाठी शाह आयोग.
  • ४४ वी घटनादुरुस्ती (१९७८): 'अंतर्गत अशांतता' ऐवजी 'सशस्त्र बंड' हा शब्द.
  • लोकशाही, नागरी हक्क व माध्यम स्वातंत्र्याविषयी जनजागृती वाढली.
सकारात्मक बाजू (सरकारचा दावा)नकारात्मक बाजू
शिस्त, कार्यालयांत वेळपालननागरी स्वातंत्र्याची गळचेपी
काळाबाजार, तस्करीवर कारवाईवृत्तपत्र स्वातंत्र्यावर बंदी
२० कलमी आर्थिक कार्यक्रमसक्तीची नसबंदी, सत्तेचे केंद्रीकरण

इंदिरा गांधींची भूमिका (एकूण कार्य)

  • आर्थिक: १४ बँकांचे राष्ट्रीयीकरण (१९६९), संस्थानिकांचे तनखे रद्द (१९७१), 'गरिबी हटाव' घोषणा, हरितक्रांतीस चालना.
  • परराष्ट्र: १९७१ चे युद्ध व बांगलादेश निर्मिती, भारत-सोव्हिएत मैत्री करार (१९७१), सिमला करार (१९७२).
  • संरक्षण व विज्ञान: पोखरण अणुचाचणी (१९७४), सिक्कीमचे भारतात विलीनीकरण (१९७५).
  • टीका: आणीबाणी, सत्तेचे केंद्रीकरण.
  • १९८० मध्ये पुन्हा सत्तेवर; ऑपरेशन ब्लू स्टार (१९८४); ३१ ऑक्टोबर १९८४ रोजी हत्या.
लक्षात ठेवा: २५ जून १९७५ – आणीबाणी; कलम ३५२; ४२ वी दुरुस्ती १९७६; ४४ वी दुरुस्ती १९७८; मार्च १९७७ – जनता सरकार.

२. भारतातील जनआंदोलने (१९८०–२०१०)

जनआंदोलन (Mass Movement) म्हणजे सामाजिक, आर्थिक, पर्यावरणीय किंवा राजकीय प्रश्नांवर सामान्य जनतेने संघटितपणे केलेला संघर्ष.

प्रमुख जनआंदोलने

  • आसाम आंदोलन (१९७९–१९८५): बेकायदेशीर स्थलांतरितांविरुद्ध; नेतृत्व ऑल आसाम स्टुडंट्स युनियन (AASU); आसाम करार १९८५.
  • नर्मदा बचाओ आंदोलन: सरदार सरोवर धरणामुळे विस्थापितांचे पुनर्वसन व पर्यावरण; नेते मेधा पाटकर, बाबा आमटे.
  • पर्यावरण आंदोलने: चिपको आंदोलनाची प्रेरणा; कर्नाटकातील अप्पिको आंदोलन; केरळमधील सायलेंट व्हॅली बचाव आंदोलन.
  • शेतकरी आंदोलन: महाराष्ट्रात शरद जोशी यांची शेतकरी संघटना – शेतमालाला रास्त भाव; उत्तर भारतात महेंद्रसिंह टिकैत.
  • मंडल आयोग आंदोलन (१९९०): व्ही. पी. सिंग सरकारने इतर मागासवर्गीयांना (OBC) आरक्षण लागू केल्यावर समर्थन व विरोधी आंदोलने.
  • राम जन्मभूमी आंदोलन: ६ डिसेंबर १९९२ बाबरी मशीद पाडली; धार्मिक राजकारणावर मोठा परिणाम.
  • दलित चळवळ: दलित पँथर्सचा वारसा; बहुजन समाज पक्षाचा उदय (कांशीराम).
  • स्त्री चळवळ: हुंडाविरोध, कौटुंबिक हिंसाचार, शाहबानो प्रकरण (१९८५); पंचायतीत महिलांना आरक्षण (७३ वी दुरुस्ती).
  • माहिती अधिकार आंदोलन: राजस्थानात अरुणा रॉय यांची मजदूर किसान शक्ती संघटना; परिणामी माहिती अधिकार कायदा २००५.
  • स्वतंत्र राज्यांची आंदोलने: २००० मध्ये झारखंड, उत्तराखंड, छत्तीसगड निर्मिती; तेलंगणा आंदोलन २००० च्या दशकात तीव्र.
  • भोपाळ वायू दुर्घटना पीडितांचे आंदोलन (१९८४ नंतर): नुकसानभरपाई व न्यायासाठी.

महत्त्व

  • लोकशाही अधिक सहभागी झाली; दुर्बल घटकांना आवाज मिळाला.
  • नवीन कायदे व धोरणे (RTI, पुनर्वसन धोरण, पर्यावरण संरक्षण).
  • काही आंदोलनांमुळे जातीय/धार्मिक तणावही वाढला.

३. विज्ञान व तंत्रज्ञानातील विकास

स्वातंत्र्यानंतर पं. नेहरूंनी 'वैज्ञानिक दृष्टिकोन' (Scientific Temper) यावर भर दिला. CSIR, IIT, अणुऊर्जा विभाग अशा संस्थांमुळे पाया घातला गेला.

प्रमुख क्षेत्रे

  • अणुऊर्जा: डॉ. होमी भाभा – भारतीय अणुकार्यक्रमाचे जनक; भाभा अणुसंशोधन केंद्र (BARC); पोखरण-१ (१९७४), पोखरण-२ (मे १९९८); भारत-अमेरिका नागरी अणुकरार (२००८).
  • अवकाश संशोधन: डॉ. विक्रम साराभाई; इस्रो (ISRO) स्थापना १९६९; आर्यभट उपग्रह (१९७५); SLV-3 द्वारे रोहिणी उपग्रह (१९८०); INSAT मालिका; PSLV, GSLV; चांद्रयान-१ (२००८).
  • क्षेपणास्त्र विकास: एकात्मिक मार्गदर्शित क्षेपणास्त्र विकास कार्यक्रम (IGMDP, १९८३); डॉ. ए. पी. जे. अब्दुल कलाम; अग्नी, पृथ्वी, आकाश, नाग.
  • संगणक व माहिती तंत्रज्ञान (IT): C-DAC चा परम महासंगणक (डॉ. विजय भटकर); बेंगळुरू, हैदराबाद, पुणे IT केंद्रे; माहिती तंत्रज्ञान कायदा २०००.
  • दूरसंचार क्रांती: सॅम पित्रोदा व C-DOT (१९८४); ग्रामीण टेलिफोन, पुढे मोबाइल क्रांती.
  • कृषी व दुग्ध: हरितक्रांती (डॉ. एम. एस. स्वामिनाथन), धवलक्रांती – ऑपरेशन फ्लड (डॉ. वर्गीस कुरियन).
  • इतर: अंटार्क्टिका मोहीम (दक्षिण गंगोत्री तळ), जैवतंत्रज्ञान विभाग, पल्स पोलिओ मोहीम.
वर्षघटना
१९६९इस्रो स्थापना
१९७४पोखरण-१ अणुचाचणी
१९७५आर्यभट उपग्रह
१९८३IGMDP सुरू
१९९८पोखरण-२
२००८चांद्रयान-१

परिणाम

  • अन्नधान्य स्वयंपूर्णता, संरक्षण क्षमता वाढ.
  • IT क्षेत्रातून रोजगार व परकीय चलन.
  • दूरसंचार व उपग्रहांमुळे शिक्षण, हवामान अंदाज, आपत्ती व्यवस्थापन सुधारले.
  • मर्यादा: संशोधनावरील कमी खर्च, बुद्धिमत्तेचे स्थलांतर (Brain Drain), ग्रामीण-शहरी डिजिटल दरी.
ताजी आकडेवारी व नवीन योजना काळानुसार बदलतात; विद्यार्थ्यांनी उपलब्ध नवीनतम माहिती तपासावी.

संभाव्य परीक्षा प्रश्न

  1. (दीर्घोत्तरी प्रश्न) १९७५ च्या राष्ट्रीय आणीबाणीची कारणे, स्वरूप व परिणाम स्पष्ट करा. या काळातील इंदिरा गांधींच्या भूमिकेचे मूल्यमापन करा.
  2. (दीर्घोत्तरी प्रश्न) १९८० ते २०१० या काळातील भारतातील प्रमुख जनआंदोलनांचा आढावा घ्या.
  3. (लघुत्तरी प्रश्न / टीप) नर्मदा बचाओ आंदोलनावर टीप लिहा.
  4. (लघुत्तरी प्रश्न / टीप) भारताच्या अवकाश संशोधनातील प्रगतीवर टीप लिहा.
  5. (लघुत्तरी प्रश्न / टीप) ४२ वी घटनादुरुस्ती (१९७६) यावर थोडक्यात टीप लिहा.